OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Kaastaart met Gabriella speculaas, citroengras en basilicum

Jules van Jules Destrooper, die vraag aan een heleboel foodbloggers of we aan de slag wilden gaan met zijn koekskes om een (of enkele) nieuwe recepten te maken. We kregen daarbij ook toegang tot de fantastische Foodpairing tool. Geweldig lekkere koekskes? Check! Wedstrijdjes? Check! Foodpairing nog eens gebruiken? Graag!

Ik heb ooit al eens deelgenomen aan een wedstrijd waarbij we de foodpairing tool mochten gebruiken, de uitgebreide uitleg daarover schreef ik hier al eens. Maar ik ben fan! De bekendste koekjes van Jules Destrooper staan er nu ook in, dus leuk om mee aan de slag te gaan! Ik blijf een ‘moeilijke’ op het vlak van zoete dingen combineren met zout, dus ik speel het op safe, en ga op zoek naar een dessertje.

Gabriella, het speculaasje van Jules DS, is nu eens echt iets typisch van bij ons, en dat wilde ik combineren met iets ‘speciaals’, en zo kwam ik uit op citroengras! En ook basilicum! Et voilà, mijn lievelingsdessert – kaastaart met speculaas – met een twist, en ook nog wat Cointreau ‘opgesprayd’ (er bestaan van die spuitbusjes, jaja!)

foodpairing jules de strooper

Danku Jules en Foodpairing!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ingrediënten

  • 150 Gabriella Jules Destrooper speculaas
  • 80 gr boter
  • 250 gr Philadelphia
  • 350 gr platte kaas
  • 200 gr suiker
  • 100 gr bloem
  • 3 citroengras-stengels
  • 4 eieren
  • bosje basilicum
  • Cointreau cuisine

Bereiding

Verwarm de oven voor op 180 graden.

Neem 100 gr van de suiker, en laat smelten in een kookpotje, met een klein beetje water. Plet de citroengrasstengels, en snij in grove stukken, en voeg bij de suiker. Laat inkoken tot een geurige siroop, en zeef. Laat afkoelen.

‘Blend’ de speculaas met de boter, tot je een grove massa hebt. Knip een mooie cirkel uit een bakpapier, en leg in een springvorm, duw hierop de speculaas, en zet voor 10 minuten in de oven.

Scheid 2 eieren, en zet de eiwitten even opzij. Meng de dooiers, eieren, Philadelphia, platte kaas, de rest van de suiker. Zeef er de bloem bij en meng. Klop de eiwitten stijf, en voeg de citroengrassiroop toe. Spatel voorzichtig onder het mengsel. Hak de basilicum fijn en voeg ook toe. Giet het kaas-mengsel in de springvorm. Zet voor minstens 30 minuten in de oven. Test met een naald of de taart klaar is. Laat helemaal afkoelen en ontvorm, spray vlak voor het serveren wat Cointreau erop. Geweldig lekker!

079A7784

Ons trouwfeest (deel 2)

In een eerdere blogpost vertelde ik al over de fantastische mensen waar ik mee mocht samenwerken voor de organisatie van ons trouwfeest, in deel 2 moeten we het eens over het eten hebben hé!

De receptie
We wilden niet te veel spel maken van de receptie, gewoon een hapje en een drankje na de misviering. Dat hapje en drankje moest natuurlijk dik in orde zijn, ah ja! We mochten van de diaken van de kerk het pleintje voor de kerk gebruiken voor onze receptie, en zo konden we twee ‘foodtrucks’ vragen. Voor de drank deden we beroep op Het Feestbusje: zij schonken de bubbels op het moment dat we uit de kerk kwamen. Qua drank mag je trouwens ook zelf kiezen: zij bieden een cava en champagne aan, maar je mag ook zelf de drank leveren, fijn! Om die te kiezen, gingen we langs bij Marie-Sophie en Piet van Welwijn in Mechelen. We vonden een geweldige spumante: La Jara Organic Prosecco. Voor de hapjes kwamen via een tip van Sid Frisjes terecht bij Fingerfood Truck. Zoete frietjes met wasabimayo, truffelburgers en falafelburgers. Echt waar top! Beide busjes hadden ook receptietafeltjes bij, en elk een grote partytent, ideaal voor dat korte regenbuitje.

IMG_2128 079A6407 IMG_5371
Bij de mensen van Feestbusje bestelden we ook nog de ‘Feestflitser’ voor het avondfeest, zo’n photobooth. Echt geweldig leuk, en we vroegen aan onze gasten om ook een fotostrookje in ons gastenboek te kleven, zeer schone herinnering!
079A7406 079A7410

Het avondfeest
Het avondfeest, dat moest iets speciaals zijn. Toen ik enkele jaren geleden naar het Streetfoodfestival van Eetavontuur in Gent ging, vond ik dat er zo’n leuk sfeertje hing, en bedacht ik mezelf: “awel, dit zou nu eens mijn ideale trouwfeest zijn se”. En zo geschiedde! Ik nam een jaartje op voorhand contact op met Tom van Eetavontuur, en die zag dat volledig zitten. Eetavontuur is ondertussen van locatie veranderd, maar de zaal aan Dok Noord in Gent bleek ideaal te zijn. 2 Grote ruimtes, met in het midden de open keuken. Vooraan was er wat meer zit-en praatgelegenheid, achterin ruim plaats om te dansen. Ook nog enkele lofwoorden voor onze DJ Hans Levefer, heel de avond heeft de dansvloer vol gestaan!
079A7060 079A7068 079A7148 (1) 079A7539 079A7784_1
Qua eten wilden we Asian street food, een knipoog naar onze lange reis, en daarvoor waren we uiteraard aan het juiste adres bij Eetavontuur. Er werden eerst enkele Aziatische hapjes geserveerd, en dan waren er drie kraampjes waarbij je naar hartenlust kon aanschuiven: Vietnamese Pho-noedelsoep, Maleisische massaman curry en Laotiaanse papayasalade die stevig gekruid was. Achteraf nog Aziatische crème brûlée en een decadente chocoladetaart. Ik geloof dat ik meer complimenten over het eten gekregen heb dan over mijn kleed, tja.
079A7161 (1) 079A7196 079A7284 079A7307 079A7312 079A7435 079A7467 079A7473 079A7526
Kortom, het was een trouwfeest om nooit meer te vergeten!

En ik geef je nog enkele tips mee, die ik graag op voorhand had geweten, of op de dag zelf zeer handig waren:

  • Hoeveel werk de organisatie van je trouwfeest ook is, je moet ervoor zorgen dat je de dag zelf absoluut niets meer moet doen. Maak zeker een draaiboek, en bezorg dat aan alle ‘belanghebbenden’, en zorg voor een ‘stressmanager’: iemand die de dag zelf de touwtjes in handen heeft en van alles op de hoogte is. Nogmaals een dikke merci aan Anne om die rol met glans te vervullen.
  • De ochtend van de trouw zelf heb ik de fout gemaakt om iedereen bij ons thuis uit te nodigen. Terwijl mijn haar en make-up gedaan werden, liep er op den duur zeker 12 man in huis rond. Niet goed voor het stress-niveau. Belangrijk momentje voor jezelf dus.
  • Misschien een voor de hand liggende, maar toch: zorg dat je een extra paar dansschoenen hebt! Mijn trouwschoenen waren zeker niet hoog gehakt, maar na een hele dag erop rondlopen, deden mijn voetjes toch serieus pijn, en had ik zelfs een serieuze bloedblein. Een paar elegante flipflops hadden goed kunnen dienen!

Bedankt aan iedereen die erbij was, bedankt voor alle schone cadeau’s en bedankt Freetje!

079A6350

Ons trouwfeest (deel 1)

Ja hoor, tot u schrijft een getrouwde vrouw. Ik vind het zelf ook heel straf. Dat klinkt vooral zo volwassen hé. Fin, het is maar hoe je je voelt. En dat is natuurlijk eerst en vooral dolgelukkig. En die ring rond mijn man zijn vinger zien blinken, awel, da’s een heel speciaal gevoel.

We trouwden op 30 mei 2015, en het werd echt een geweldige dag. De voorbereidingen die eraan vooraf gingen, die troffen we vooral op reis in Azië en Italië, en dat ging eigenlijk verbazend vlot. Ik heb me echt goed geamuseerd om alles te organiseren, kiezen en plannen. En het mag gezegd: het stak allemaal heel goed in mekaar, waardoor het een zo goed als stressloze dag werd. Voor ons toch ;-).

Het was ook erg fijn om beroep te kunnen doen op een aantal gepassioneerde mensen, die ik hier even in’t zonnetje wil zetten, want die hebben dat allemaal stuk voor stuk geweldig gedaan.

De uitnodiging
elle
Voor de uitnodiging was het niet moeilijk kiezen, die zou en moest gemaakt worden door Tinne en Pieter van elleetmoi.net. Ik zat in’t hoger met Tinne in de klas, en naast haar job als o.a. PO-lerares, heeft ze ook een ontwerpbedrijfje met haar man Pieter. Ze maken vooral veel geboortekaartjes en trouwuitnodigingen, maar ook huisstijlen, logo’s, enz… Ga zeker eens op hun website kijken, hun ontwerpen zijn stuk voor stuk erg origineel en ‘totaalconcepten’. Echt geweldig! We hadden gevraagd aan hen om in een retro-Aziatisch foodie thema te werken, en ze kwamen op de proppen met een soort menukaartje in een sleufje. De sleufjes werden vakkundig door mijn mama dichtgestikt, waarvoor dank lieve mama.
IMG_5335
Daarnaast maakten ze ook nog de ‘misboekjes’ voor ons. We wilden geen klassiek A5-boekje met alle teksten uit de mis in, maar een leaflet met het ‘programma’ van de mis en met de muziek bij. Die leaflet ontwierpen Elle et Moi, drukten we op Japans handgeschept papier, en hingen we vast aan een zakje met confetti in, voor na de mis. Zeer feestelijk!
079A5319

Haar en make-up
In die regionen kende ik niet echt iemand in de vriendenkring die dat voor mij zou kunnen doen, dus ging ik online op zoek. En zo kwam ik uit bij Sofie van makeupforyou.be. Voor trouwfeesten (of “haar bruidjes” zoals ze het zelf steeds zo schattig noemt) werkt ze samen met kapster Lore van Salon Tint in Mol. Een paar weken voor het trouwfeest ging ik langs bij Sofie thuis, voor een test van zowel haar als make-up. Supergezellig, ik kreeg meteen een glaasje cava aangeboden, en geruststellend. Alles werd afgesproken, en je weet dat je er geweldig zal uitzien op je trouw, hehe. Op de trouwdag zelf kwamen Sofie en Lore ’s ochtends langs bij mij thuis, echt handig! Sofie raadde me trouwens ook aan om mijn nagels te laten doen bij Lakstore in Antwerpen. De dag voor de trouw waren we ons allemaal een beetje aan het opboeien in de stress, en dat uurtje nagels lakken, zorgden verrassend genoeg voor een zalige rustpauze en ontspanningsmoment, ideaal!
079A5266 079A5325

De trouwkleren
Hierbij eerder een budget-tip: wij lieten onze trouwkledij in Bangkok maken, vlak voordat we naar huis kwamen van onze lange reis. We zochten op voorhand wat prentjes, en ik maakte een schetsje van hoe ik min of meer mijn jurk wilde, en dat werd allemaal tip top uitgevoerd, op slechts enkele dagen. En echt voor een fractie van wat je hier voor trouwkledij, en dan nog eens op maat gemaakt, zou betalen. Onze schoenen kostten zowaar meer dan de kleren!
079A5677

Fotograaf
Genoeg fotograaf-vrienden die we kennen, maar we wilden dat onze vrienden echt mee konden genieten van het feest, en dus niet moesten werken op die dag. En zo kwamen we via via terecht bij Yves van We Have Heart. Yves trekt helemaal geen klassieke foto’s, en dat vonden we net zo leuk. Ook gewoon een geweldig leuke gast, die veel ervaring heeft met trouwfeesten, en je dus op geen enkel moment ongemakkelijk doet voelen. We zijn ook echt heel content van het resultaat. Al de foto’s bij deze blogpost zijn uiteraard ook van We Have Heart.
079A6685 079A6776 079A6886

Filmpje
Naast foto’s wilden we ook graag een filmpje van onze dag. Geen klassieke trouwfilm die 1,5 uur duurt, maar een kort, catchy filmpje voor de sfeer van de dag weer te geven. Daarvoor moesten we wel iemand uit de vriendenkring aanspreken, omdat hij de enige is die we kennen die dat zo goed kan. Wouter maakt ook altijd geweldige filmpjes van onze skireizen, en hij zag dat dus wel zitten om dat ook voor onze trouwdag te maken! Supertevreden wij!

Ringen en juwelen
Voor de ringen gingen we langs bij Isabel Somers. Ze zat ook op Sint-Lucas, en is een bekende in de vriendenkring. Ze heeft haar eigen juwelenwinkeltje in Edegem. Ze heeft echt een hele mooie collectie, en dus was het nog moeilijk kiezen. We kozen uiteindelijk voor een simpele matte witgouden ring, ik met twee piepkleine diamantjes in. Ik kocht er ook nog een opvallende witte leren ketting (Isabelle’s signature piece) en oorbellen uit Murano-glas.
079A5216 079A6853

Bloemen
Via Isabelle kwam ik voor de bloemen terecht bij ook een alumni van Sint-Lucas: Nele van Bloemenatelier 88bis in Hove. Het Bloemenatelier is echt geen typische snijbloemenwinkel, maar echt een schoon atelier met opvallende, creatieve en organische bloemstukken. Naast mijn bruidsboeket, maakte Nele ook nog een altaarstuk, een boeketje voor het meisje dat ons de ringen kwam brengen, en heel wat bloemen voor in de haren.
079A6843 (1)

De auto
De auto mocht mijn lief kiezen, en hij vond zijn meug bij Dream Day Cars. Het werd een knalrode Ford Mustang Fastback uit 1968. Het leuke was ook dat Frederic zelf met de auto mocht rijden op onze trouwdag. De eigenaar en chauffeur Patrick was er heel de dag bij, om op zijn schone auto te passen. Als we ermee rondreden, volgde hij in de auto van de fotograaf, en als we in de kerk en in het stadhuis waren, bleef hij bij de auto. Echt handig!
079A5800 079A5827 079A6565

To be continued… with the food!

Rens Kroes (1) - 9 van 9

Kookboek van de week: Rens Kroes Powerfood, Van Friesland naar New York

Vorige week was ik uitgenodigd om de Belgische boeklancering van Rens Kroes – Powerfood, Van Friesland naar New York bij te wonen. Ik had nog niet van deze frisse Hollandse verschijning gehoord, maar ik ben er dan ook een heel tijdje uit geweest. Een jaar geleden kwam haar eerste ‘Powerfood’ boek uit, een gigantisch succes in Nederland blijkbaar. Dus dat tweede boek kon niet lang op zich laten wachten, en ze begint ondertussen ook wel bekend te geraken in Vlaanderen.

Rens komt uit Friesland, en heeft gezonde kost met de paplepel ingegeven gekregen. Ze ging studeren in New York, waar de health & superfood hype groot is, en bracht haar kennis en ervaringen terug mee naar Nederland, waar ze nu in Amsterdam een foodconsulenten-bedrijfje heeft, en een succesvolle blog. Een kookboek (en ondertussen een tweede) uitbrengen kon niet anders dan volgen. Rens ziet er dan ook nog eens geweldig en fris uit, dus ja, dat verkoopt als met dadels gezoete glutenvrije gezonde broodjes.

De boekvoorstelling vond plaats in het gezellige veggierestaurant De Broers van Julienne in Antwerpen, met een lunch met recepten uit het boek. We worden heel de bloedhete middag lang verwend met frisse sapjes uit het boek, o.a. een alcoholvrije mojito en een komkommersapje. De Broers van Julienne hebben heel wat gerechten uit het kookboek klaargemaakt, en we beginnen met twee heerlijke dips: rode bietenhummus en rode pesto met cashewnoten. Rens die zit recht tegenover mij, en is haar hartelijke Hollandse zelve, en lepelt ook –al instagrammend– gretig weg.

Rens Kroes (1) - 1 van 9 instagram
Instagramfoto van Rens Kroes
Rens Kroes (1) - 2 van 9
Hummus van rode biet, yummy!
Rens Kroes (1) - 3 van 9
Rode pesto van cashewnoten

Vervolgens krijgen we een verfrissend gazpacho-soepje. Ik was eigenlijk ook van plan om dat die avond ook te maken, en zo geschiedde. Rens stoof haar tomaten even aan voor ze ze blendt, en dat geeft wel een diepgaande smaak. Ze gebruikt ook kokosolie, en in mijn versie vind ik dat de kokos iets te hard doorsmaakt (er zou ook kokosolie bestaan die minder naar kokos smaakt). Vervolgens proeven we van quinoaburgers, waarover Rens vertelt dat ze best wel wat heeft moeten zoeken op het recept, om de burgers mooi stevig te krijgen. Een fris yoghurtsausje ontbreekt hier een beetje voor mij, maar dit is dan natuurlijk ook de super healthy versie van een hamburger. Ondertussen klinkt van aan de tafel dat iedereen wel verzadigd begint te worden, maar er volgt nog een gerechtje, waarbij Rens zelf ook eens heel moet nadenken voor ze op de ietwat vergezochte woordspeling komt: lasagnine, oftewel lasagne met aubergine ipv pasta en geitenyoghurt. Lekker, maar het presenteert niet zo makkelijk.
Rens Kroes (1) - 4 van 9
Quinoaburgers
Rens Kroes (1) - 5 van 9
Lasagnine

Ondertussen helemaal voldaan, verschijnt er ook nog een luxueus uitziende chocoladetaart, met kikkererwten zowaar. Onder het mom dat dat wel gezond moet zijn, prop ik er toch nog een stukje bij. Lekker, maar toch niet zo lekker als een chocoladetaart met pakweg boter, tja :-).
Rens Kroes (1) - 6 van 9

Over het kookboek zelf dan. Zou ik het zelf kopen? Ik denk het niet, ik ben niet zo mee op de hele glutenvrije, suikerarme superfoods hype. Het boek staat ook bol van zelfverheerlijkende foto’s van Rens in trendy outfits (of zelfs ook vaak zonder: Rens in bad met een kom ontbijtgranen, al dansend in haar ondergoed). Of quotes als “Op mijn negentiende verruilde ik Friesland voor New York. Oh my! De tijd van mijn leven. Op hoge hakken ging ik naar de hipste feestjes, waar ik nachtenlang danste met celebs…” daar moet ik even van met mijn ogen rollen. Gewoon meer doelgroep glossy-lezende jonge twintigers waarschijnlijk, die nog dromen van uithangen met celebs. En Rens ziet er natuurlijk ook goed uit, een mooi uithangbord voor haar eigen product. Maar als je het boek daar even los van beoordeelt, de recepten dus, kan ik zeggen dat het echt wel toppertjes zijn. Heerlijk gegeten op die lunch, en dus ook al enkele recepten klaargemaakt, zoals deze ochtend een ‘poweromelet’. En de rijstmelk in het recept? Die vervang ik dan weer gewoon door gewone melk… Tja :-).
Rens Kroes (1) - 8 van 9

Poweromelet (voor 1 pers, ik maakte ineens een omelet voor 2 pers, waardoor ze wat langer in de pan moest liggen om te garen, en dus wat donkerder is)

Rens Kroes (1) - 7 van 9

  • 2 eieren
  • 1 el rijstmelk of andere plantaardige melk
  • snufje zwarte peper
  • mespuntje zeezout
  • ½ theelepel oregano, gedroogd
  • handje verse basilicumblaadjes, fijngesneden
  • 2 theelepel kokosolie
  • handje babyspinazie
  • ½ avocado
  • ½ theelepel honing
  • handje walnoten
  • 30 gr zachte geitenkaas

Doe de eieren, rijstmelk, zwarte peper, zeezout en oregano in een kom en klop het mengsel met een garde luchtig. Voeg de fijngesneden basilicum toe. Roer nog een keer.

Verwarm een koekenpan met de kokosolie op laag vuur. Zodra de olie is gesmolten, kan het eimengsel de pan in. Leg de spinazie erbovenop. Zet het vuur uit zodra de eieren gestold zijn. Lepel het vruchtvlees uit de avocado en snijd het in blokjes. Hak de walnoten fijn en verdeel over de spinazie. Bestrooi de omelet met de verbrokkelde geitenkaas en wat honing.

Je kan het boek hier kopen, of haar eerste boek vind je ook hier terug.

Parelende tafels - 5 van 11

Bru Parelende Tafels

Voorbije woensdagavond was ik uitgenodigd voor de eerste editie van Bru Parelende Tafels. Op de uitnodiging stond:

“Op woensdag 1 juli start Bru het zomerseizoen in stijl met de avant-première van de ‘Parelende Tafels’, het nieuwe culinaire concept waarbij Bru elke maand de tafel dekt op een uitzonderlijke locatie. Neem mee plaats aan de Bru Parelende Tafel, helemaal in bohemian sunset stijl. Samen met jou klinken we op sprankelende vriendschappen en een verrukkelijk diner vanop de 9e verdieping van het Antwerpse MAS.”

Parelende tafels - 11 van 11
Een uitnodiging die hoge verwachtingen schept, en ik kan je nu al verklappen: die verwachtingen zijn ook meer dan ingelost! Alles leek te kloppen: het perfecte weer, een prachtig gedekte tafel, een fijn weerzien met heel wat oude bekenden, en dan dat zicht vanop het MAS hé, dat zicht… Champagnebubbels werden afgewisseld met parelend fris water van Bru, dat zeer welkom was, met de hoge temperaturen.
Parelende tafels - 1 van 11
En ook: het eten! Dat werd door de gelegenheid verzorgd door het team van 9 Beaufort, het catering-concept van ’t Zilte chef Viki Geunes, die ik ongetwijfeld niet meer hoef voor te stellen. En ja, dat was natuurlijk meer dan dik in orde he. Enkele frisse hapjes, en samen met de zonsondergang schoven we aan aan die imposant lange tafel aan. Op tafel verschenen grote deel-plateau’s met gerookte ham, verschillende soorten tomaten en een yoghurtdressing. Echt zomerfood!
Parelende tafels - 2 van 11 Parelende tafels - 3 van 11
Een pluim ook voor de bediening, want die was picobello in orde. Met veel verve werd het hoofdgerecht binnengedragen: onder een prachtige stolp, met het hert van Bru, vonden we een sappig stukje gevogelte, met een stevige reductie, pompoencrème, knapperige groentjes en handgerolde couscous.
Parelende tafels - 6 van 11 Parelende tafels - 4 van 11 Parelende tafels - 8 van 11 Parelende tafels - 7 van 11
Lekker, maar voor mij misschien toch een tikkeltje te herfstig onder de extreem zwoele temperaturen. Maar dat werd meer dan goedgemaakt door het zalig frisse dessert met panna cotta, rode vruchten en bangelijk lekkere verveine-sorbet.
Parelende tafels - 10 van 11 Parelende tafels - 9 van 11
Je merkt het: het was écht genieten. En het goede nieuws is: het genieten gaat voort! Op 2 en 3 juli ging het nogmaals door op het dak van het MAS, en die edities waren al hopeloos uitverkocht. Maar op 19 en 20 augustus vindt er een nieuwe editie van Bru #parelendetafels plaats, ditmaal tussen de hopvelden van de Palm brouwerij in Steenhuffel. À de best wel democratische prijs van 45 euro per persoon kan je daar aanschuiven aan de Parelende Tafel, op een unieke locatie, voor een avond om nooit meer te vergeten. Dranken zijn trouwens inbegrepen. Reserveren kan je hier. In september verhuist de tafel ook nog naar een serre van een landhuis in Hoeilaert, en in oktober naar de Saint-Christophe kerk in Luik.

Alle informatie vind je op de website van Bru.

Breakfast club - 3 van 6

Uitgetest: The Breakfast Club

Wie de Vlaamse foodbloggers een beetje volgt, had het vast al zien passeren: Smartmat heeft nu ook ontbijtpakketen gelanceerd! Ik watertandde in ieder geval mee als ik heerlijke ontbijtjes zag passeren bij o.a. Swonderful, eat.Warm & Tales from the Crib. Erg blij was ik dan ook dat vorige week maandag er een ontbijtpakket bij mij op de stoep verscheen.

Voor wie Smartmat niet kent, ik testte hun dinerpakket al eens eerder uit. Of kort samengevat: je krijgt op maandagavond een uitgebreid boodschappenpakket bij je thuis geleverd, met ingrediënten en recepten voor vier maaltijden kook- en eetplezier (er zijn verschillende soorten pakketten: voor 2 of 4 pers, veggie, voor x maaltijden, enz… Check it!). En nu komt Smartmat dus met The Breakfast Club op de proppen: een ontbijtpakket voor 2 of 4 personen voor vier energieke ochtenden! Opvallend is ook dat The Breakfast Club zijn eigen catchy huisstijl heeft gekregen, met een eigen website met o.a. ook blog met ontbijtrecepten. Mooi gedaan! Breakfast club - 1 van 6
Dus daar stond mijn pakket dan, vorige week maandagavond, netjes op tijd geleverd. Ik had op voorhand een mailtje gekregen met het geschatte leveringsuur. De ‘unboxing’ van alle ingrediënten is wat mij betreft even exciting als bij pakweg een nieuwe MacBook Air: feels like Christmas. Ik verschoot ook van de grootte van het pakket: een grote doos vol voor 4 ontbijtjes voor 2 personen. Ik kreeg er ook een nieuw broodmes bij (krijg jij ook bij een eerste bestelling), en een foldertje met 4 receptfiches, gedrukt in kleur op schoon karton, dus zeker om te bewaren! Breakfast club - 2 van 6
En de volgende ochtend kon ik dus aan het betere ontbijtwerk beginnen, een betere stimulans om uit je bed te geraken is er niet, me dunkt. Het eerste recept was er één met het verse brood dat in het pakket zit. Uiteraard ging ik eerst voor dat, omdat ik het brood zo vers mogelijk wilde proeven: boterham met ricotta, radijsjes en basilicum. Een oerdegelijke klassieker, maar het zou niet in mij opgekomen zijn om dat als ontbijt te eten, zeker niet met basilicum. Maar lekker brood (waar het nieuwe mes als boter doorsneed), lekker met de ricotta (ipv bijv. platte kaas) en dus verrassend met de kruiden! In het pakket zat een volledig potje basilicum en bieslook, die het trouwens nu voortreffelijk doen op het balkon, dat kan ik niet zeggen van zogezegde supermarktbiokruiden.
Breakfast club - 3 van 6
Op ochtend #2 heb ik net wat minder tijd, en opteer ik voor de yoghurt met huisgemaakte granola (huisgemaakt door Smartmat he) en bosbessenconfituur met kaneel. Het was een spannende smaaktest, want ik vind dat ik zelf ook killer granola maak. Oef, mijn granola is nog steeds een tikkeltje beter, maar deze granola komt verdomd dicht in de buurt! Ook de toevoeging van de confituur, ipv honing of suiker, is een leuk idee. Breakfast club - 4 van 6
Ontbijt nummer 3 is toast (slim, want dat brood is natuurlijk niet meer kraakvers) met ricotta, vijgen en basilicum. Daar doe je wat peper, zout en goede olijfolie bij, en ook wat honing en citroenzeste. De combinatie van het zoete met zout en lekkere olijfolie is echt top voor ricotta. Breakfast club - 5 van 6
Het laatste ontbijt is havermoutpap met peer, vijgen en kardemom. Je krijgt een zakje havermout dat net groot genoeg is voor 2 porties, allemaal bio-eco natuurlijk, maar deze pap kan me niet zo bekoren. Ik maak vaak zelf havermoutpap met instant havermout van Quaker, en die vormt een veel beter ‘papje’, dat komt omdat dat gebroken havermout korrels zijn, en dus sneller oplossen. In het recept staat ook om de havermout op te lossen in water, maar ik heb toch liever melk. Verder is het een topcombo hoor, met die peer en kardemom. Breakfast club - 6 van 6
Conclusie: een weekje ontbijten met The Breakfast Club is zalig. Ik zei het al eerder, een betere stimulans om uit je warm nest te komen is er niet. De producten zijn top, overvloedig (je houdt nog heel wat over voor achteraf: nog veel granola, confituur, verse kruiden… Met wat creativiteit kom je de week wel rond!). Het is niet spotgoedkoop (42 euro per week voor 2 pers), maar je krijgt er heel wat voor in de plaats. Ook heel leuk bijv. om cadeau te geven (moeder- of vaderdagideetje?). Er zijn momenteel 3 ontbijtpakketten, die per week alterneren, en je kan ook een wekelijks abonnement nemen. Ontbijten als een koning noemen ze dat dan!

IMG_5648

Kookboek van de week: Jamie’s 15 Minute Meals

Mijn kookboek van het moment is ook niet meteen een ‘hot item’ in de bestsellerlijst, een 4-tal jaar geleden was ie dat wel. Een Jamie Oliver, daar kan je niet veel mee mis doen he. Na het lichtjes chaotische tv-format ’30 Minute Meals’ hakte hij de toen al zotte bereidingstijd nog eens in twee, en speelde het klaar om telkens een ‘delicious nutrious’ maaltijd in 15 minuten op tafel te zetten: Jamie’s 15 Minute Meals. Herwig ‘1000 seconden’ Van Hove draait zich om in zijn graf (of was het Felicé?).

Gelijknamig naar het kookprogramma is er zoals steeds ook een kookboek (daar zit de kassa kassa natuurlijk), waar ten huize Van Eylen-D’hont dus vaak gebruik van gemaakt wordt. De strakke deadline van 15 minuten proberen te halen, daar doe ik niet aan mee. Ik doe het gewoon op’t gemakske, en zo staat er toch nog in 20 à 25 minuten een deftige maaltijd op tafel. Het leuke aan het boek is ook dat je enkele doodsimpele shortcuts leert, om alles veel sneller te laten gaan: teentjes look? niet pellen! Gewoon met wat bruut geweld door de lookpers. Wachten tot je pastawater kookt? Nah, gewoon standaard een volle waterkoker aanzetten als je begint te koken. En de keukenrobot al het werk laten doen. Evidente dingen, maar toch!

Uit het boek heb ik al heel wat dingen gekookt. De voorbije weken verschenen deze gerechten op tafel:

Rijst met tomatensaus met gerookte paprika, gegrild varkenshaasje en yoghurt
Last Import - 1 van 4
Couscous met gemarineerde kip, feta en tzaziki
Last Import - 2 van 4
Mexicaanse tomatensoep met tortilla’s en feta
Last Import - 3 van 4
Last Import - 4 van 4
Den Jamie, het blijft mijn favoriete TV-chef!

IMG_5249

Falafel Tof – says it all

1978604_635457726547169_373107015_n
Falafel Tof – foto Facebookpagina Falafel Tof

Ik heb een nieuw favoriet fast-food adresje! Fast-food dat ook nog eens gezond is, weliswaar. Ik presenteer u Falafeltof in de Antwerpse Hoogstraat. Voor 8 euro heb je er een geweldige menu-deal met een broodje falafel, zoveel toppings als je maar wilt (daar kom ik nog op terug!), dikke handgesneden frieten, en een frisdrankje. Voor 6 euro heb je een bakje falafelballetjes (dus zonder het broodje) en een drankje, de superhealthy versie dus (en eigenlijk mijn favoriet).
10247255_654847071274901_8779871558555309748_n
Foto Facebookpagina Falafel Tof

De falafel zelf is heerlijk sappig (totaal niet droog dus), crispy vanbuiten en vol van smaak. Zonder twijfel de beste falafel die ik al gegeten heb. Als je je bestelling krijgt, mag je naar hartenlust je bakje of broodje aanvullen met de salades die in de toog uitgestald zijn. En dat zijn er –zonder zwans- zeker een 25-tal. Handgemaakt door de lieftallige (collega-foodblogster) Vanessa @vanevalentine. Je kan ook nog kiezen voor betalende extra’s zoals hummus en feta, wie mij kent weet dat ik daar niet aan kan weerstaan. Als drankje kan je kiezen uit elke alternatieve frisdranken, of huisgemaakte limonade, wederom een aanrader!
IMG_5329 IMG_5248
Het is wat het is, een lekkere snelle hap, en zoveel meer kan ik daar dus niet over vertellen. Oh ja, en ook een leuk hedendaags interieur, met een gezellig zonneterrasje vooraan. Falafel tof, toffer, tofst!

Falafel Tof – Hoogstraat 32, Antwerpen

Asperges

Cochon de Luxe

* Deze blogpost is een gezamenlijke food review van Elidesc en mezelf. Dezelfde blog lees je dus ook hier. De foto’s van de gerechten plukten we van de Instagramaccount van de chef zelf: @tomvanlysebettens. Volgtip voor foodies! *

Het stond in de horecasterren geschreven, dat Tom Van Lysebettens en Alison Roels – onder meer chef en maitre in Coeur d’Artichaut en inmiddels ouders van Daniel (ode aan de Gentse burgervader?) – samen een eigen restaurant zouden opstarten… Begin maart 2015 was het zover: Cochon de Luxe opent in de Brabantdam schuin tegenover De Vitrine en Lokaal. Voor de première moest ik passen wegens op sneeuwvakantie in Italië bij mijn lunchdate van zometeen. Ondertussen bereikten ze al lang de kaap van 1000 reservaties en kregen ze behoorlijk wat aandacht in de pers. De ene recensie is al wat lovender dan de andere, zo dichtte een recensent van De Tijd (in het Sabato weekendmagazine) hen slechts ‘de diepgang van een surfplank’ toe. Straffe woorden! Meer dan genoeg redenen dus om van proefondervindelijk te gaan doen…

We hebben op een zaterdagmiddag gereserveerd tegen 13u00. Een aantal tafeltjes zijn gevuld, zeker niet allemaal. Even later krijgen we te horen dat dit eigenlijk de laatste zaterdag is dat ze lunch (€ 35 – 3 gangen) serveren wegens de minst succesvolle – als in: drukke – service. Zo is er ook wat meer tijd voor het zoontje, meer dan begrijpelijk! Na even rustig rondkijken zijn we het absoluut eens: Cochon de Luxe is met bijzonder veel smaak ingericht, vooral de verdienste van gastvrouw Alison zo blijkt. Ook leuk: de verwijzing naar het Glazen Straatje, vanuit het overigens zeer smaakvol ingerichte toilet: een klein raampje mét roze neonverlichting dat rechtstreeks inkijk geeft in de keuken.

Ik drink een glaasje Franse Crémant als aperitief: de details heb ik niet genoteerd, maar ik herinner mij een gelige kleur en een zweem van champagne. Daarbij verschijnen op tafel enkele amuses (van boven naar onder): mousse van gerookte sprot met kaviaar van mosterd, krokantje van spek en een verbeelding van de moestuin.

Foto: @tomvanlysebettens op Instagram

Foto: @tomvanlysebettens op Instagram

Foto: @tomvanlysebettens op Instagram

Even over dat laatste: twee rauwe worteltjes zitten geprikt in een crème van wortel met een crumble van brioche die de aarde verbeeldt. Stuk voor stuk goed uitgedachte hapjes met diepe smaken. Op tafel staan ook nog flinterdunne kaaskoekjes (eerder blaadjes).

Asperges

Vervolgens worden we verrast met een extra voorgerecht: witte asperges met lychee en brokkelkaas. De asperges zijn beetgaar tot quasi rauw en contrasteren goed met de stevige smaak van de brokkelkaas. Voor de lychee als toevoeging ben ik iets minder gewonnen, mijn tafelgenote kan zich er wel in vinden.

Daarbij kies ik een glas wit van de Côtes de Thongue (€ 6): Viognierdruif, gemaakt op Domaine La Condaminé L’Eveque. Ik geniet.

Het officiële voorgerecht bestaat uit doornhaai, schaaldierenjus en speculoos als hoofdingrediënten. Onderaan ligt nog gemarineerde zwarte tomaat. Ik hou van vis met vast vlees en alle haaisoorten bestaan zo, ook scoor je bij mij steevast met een jus van schaaldieren. Alleen ben ik opnieuw minder wild van de zoete toets: speculoos.

Foto: @tomvanlysebettens op Instagram

Rilette en espuma

Ondertussen zijn we bij het hoofdgerecht aanbeland. We krijgen elk een mooi groot bord met een opvallende groene streep naast Mechelse koekoek met zilveruitjes en vanilleenerzijds en bloemkool met truffel anderzijds. Daarbij krijgen we nog een klein kommetje met rilette van kip en espuma van dooier. Misschien is het toeval, maar ik heb al meermaals kip gekregen toen ik bij chef Van Lysebettens aan tafel schoof. Zou hij graag met dit gevogelte werken? Er heerst eensgezindheid: een bord dat af is en een extraatje on the side dat perfect aanvult.

Als rode wijn wordt er La Clape (€ 6) van Chateau Mire L’Etang gekozen. Deze combinatie van Syrah en Grenache onderstreept dat ze bij Cochon de Luxe enkel kwaliteit schenken.

Foto: @tomvanlysebettens op Instagram

Als laatste gang van het menu verschijnt witte chocolade, yoghurt, consommé van aardbei, gepofte rijst. De witte chocolade neemt de bovenhand van de yoghurt, de consommé van aardbei proeft lekker zomers. Wederom een mierzoet gerecht, al is dat voor een dessert natuurlijk niet zo verwonderlijk.

Afronden doen we met cappuccino en daarbij horen nog meer verwennerijen: aardbei en kokos, crème van Jack Daniels en cacao en krokante meringue. Vooral de combinatie van aarbei en kokos blijft hier hangen, en de prachtige gouden kleur van de meringue.

Foto: @tomvanlysebettens op Instagram

Foto: @tomvanlysebettens op Instagram

Chef Tom is zonder meer een estheticus. Hij dresseert (en fotografeert) met overgave en bovendien in een geheel eigen stijl. Je kunt zijn keuken niet vergelijken met de tegenwoordig erg populaire stijl die ik gemakshalve als ‘Scandinavië meets Flemish Foodies met hier een daar een toets citroengras en een vleugje yuzu’ omschrijf. Tom rijdt zijn eigen koers, met een toch wel opmerkelijke rode lijn: zoete details. Lychee bij de asperges, speculoos bij de doornhaai, vanille bij de kip. Een zoetekauw zal ik nooit worden, dus zal ik het thuis in mijn keuken niet zelf toepassen. Dat betekent niet dat ik niet van zijn gerechten hou, integendeel. Dat een recensent de gerechten van Tom durft benoemen met ‘de diepgang van een surfplank’, kunnen we echt niet vatten. Of anders gezegd: op deze smaakgolf surfen wij maar al te graag mee!

Meer dan 1000 reservaties zeggen genoeg: het komt helemaal goed met Cochon de Luxe, Tom en Alison. Het is zelfs al goed. Al het beste en tot de volgende!

Milano 2015 - 17 van 35

Milano met La Mamma!

Begin april muisde ik er met de mama enkele dagjes tussenuit naar Milaan. Ik woonde in het noorden van Italië, op enkele uurtjes treinen van Milaan, mama vloog over vanuit Brussel. We hadden maar drie dagen, dus we moesten en zouden optimaal genieten, ah ja! Begin mei is de wereldtentoonstelling in Milaan ook gestart, met als thema Food. Jammer dat we dat net moesten missen, maar daarnaast hebben we tal van geweldige adresjes ontdekt, te goed om daar geen blogpostje aan te wijden.

Milano 2015 - 3 van 35

In de schaduw van de magnifieke duomo van Milaan is er een bakkertje, Da Luini waar ze een specialiteit verkopen: panzerotti. Gefrituurde of gebakken deegjes met daarin tomatensaus en mozzarella. Een toegeklapte pizza quoi. Lekker vettig, maar toch vooral heel lekker.
Milano 2015 - 2 van 8
We zwierven nog wat rond in de buurt van de kathedraal, en belandden er voor het avondeten bij Cocopazzo, een Toscaanse trattoria. Eerst aten we befaamde bruschetta (altijd met buffelmozzarella), ik bestelde ‘steak tartare’, omdat dat al zo lang geleden was, de mama tagliata. De steak tartare was wat onnozel gedresseerd, maar smaakte desalniettemin geweldig, de mama was lovend over haar malse stripjes steak met daarbij een soort van tempura van courgette. Tijdens de digestieve wandeling terug naar het hotel genieten we nog even van de duomo die in het maanlicht baadt, en ontdekken we een pizzeria waar een lánge rij Italianen te wachten staat om een tafeltje te bemachtigen, dát is een goed teken! We noteren de naam van de pizzeria om later eens op onderzoek uit te gaan… Milano 2015 - 7 van 35 Milano 2015 - 8 van 35
Milano 2015 - 3 van 8   Milano 2015 - 10 van 35 Milano 2015 - 11 van 35
Met ons 100% Milaan gidsje in de hand, vatten we de volgende dag wandeling nr.2 aan: door de hippe wijken Brera en Garibaldi. Milaan doet zijn titel als wereld-fashion stad geen oneer aan, en in een mum van tijd scoren we een ganse outfit voor la mamma voor mijn trouwfeest, mét schoenen #enal. Vieren doen we met een glaasje prosecco en een mozzarellatasting in mozzarella-bar Obicà.

Milano 2015 - 4 van 8 Milano 2015 - 13 van 35 Milano 2015 - 14 van 35 Milano 2015 - 15 van 35 Milano 2015 - 5 van 8  
Onze namiddag-missie is de flagship store van Eataly. Een foodshopping-walhalla, je kan het je niet inbeelden! Onze matinee sluiten we af met een gelato bij Grom.

Milano 2015 - 18 van 35 Milano 2015 - 19 van 35 Milano 2015 - 20 van 35 Milano 2015 - 21 van 35 Milano 2015 - 22 van 35 Milano 2015 - 23 van 35 Milano 2015 - 24 van 35 Milano 2015 - 25 van 35
’s Avonds had ik gereserveerd bij Senzatempo, een topper in Milaan, als we de recensies op tripadvisor mogen geloven. Een erg hippe keet, die op deze donderdagavond wel zo goed als leeg was. De specialiteit is vis, en de drankpairings zijn op maat gemaakte cocktails van de barman. Een verrassend concept, om op z’n minst te zeggen. Wat de cocktails nu net waren, dat is me al ontgaan, maar het smaakte geweldig bij de lichte visgerechten. Als voorgerecht bestelden we een zalmtartaar. Fris en correct, met een verrassend streepje frambozencoulis bij. Dat zou nu niet mijn eerste keuze zijn om bij zalmtartaar te combineren, maar het werkt wonderwel. Tot ik merk dat de frambozenstreep gewoon als garnituur bij élk gerecht geserveerd wordt. Dan was het met die zalm gewoon een toevalstreffer. Nog meer teleurgesteld ben ik met mijn ‘kreeft van de chef’ die een gewone een gekookte koude kreeft is. Bellevue, maar dan zelfs nog zonder de garnituren. Een lekkere kreeft, daar niet van, maar ik had toch wat meer inspiratie van de chef verwacht. Hip & trendy keuken in Milaan is toch niet wat het in België is anno 2015. Ik heb het al eerder gemerkt: in Italië blijf je beter bij de geweldige klassiekers.

Milano 2015 - 27 van 35 Milano 2015 - 6 van 8 Milano 2015 - 7 van 8
Dat doen we dan ook voor onze laatste lunch, waarbij we afzakken naar Pizzeria Sorbillo, de pizzeria die al sinds de eerste avond op onze radar staat. Na wat opzoekingswerk vind ik uit dat de pizzeria een rechtstreekse import is uit Napels, de geboortestad van de pizza. ’s Middags openen de deuren om 12u, en ja hoor, er staat al een rijtje aan te schuiven! We mogen met de eerste groep mee naar binnen, en zitten 15 minuten later al met een overheerlijke dampende pizza onder onze neus. Op de kaart staan een 10-tal variaties op de pizza margherita, met verschillende soorten mozzarella, tomaten, olijven, parmezaanse kaas enz. En dan ook nog pizza’s met wat meer toppings, de oorsprong van elk ingrediënt er zorgvuldig bij genoteerd. Ik kies voor de margherita met buffelmozzarella, san marzano tomaat en 36-maanden oude Parmezaan, en ja hoor, het is de beste die ik ooit in mijn leven gegeten heb! Ik denk dat je dit enkel in Napels kan evenaren. Per dag bakken ze er trouwens maximum 400 pizza’s, dan sluiten ze de keet! Voor de zekerheid ga je dus best voor de lunch, je kan er echt wel een heel tijdje op voort, de pizza’s zijn letterlijk groter dan het bord waarop ze geserveerd worden. We moeten even bekomen, en doen dat langs de prachtige kanaaltjes van Naviglio.

Milano 2015 - 29 van 35 Milano 2015 - 30 van 35 Milano 2015 - 31 van 35 Milano 2015 - 32 van 35 Milano 2015 - 33 van 35 Milano 2015 - 8 van 8
We logeerden trouwens in de gezellige B&B ‘Vietnamonamour’, volledig ingericht in Vietnamese-Oosterse stijl. De Vietnamees-Italiaanse eigenares ontvangt je met open armen, en doet maar al te graag een babbeltje in’t Frans. Het ontbijt is niet meteen om over naar huis te schrijven, maar de zelfgemaakte cake heeft wel een verrassend Oosters tintje.

Milaan is echt een leuke stad, zeker in zo’n lentezonnetjes. Ideaal om met je liefste la mamma te doen!

B&B Vietnamonamour. Aanrader!

B&B Vietnamonamour. Aanrader!

Meer Posts