Bromo - 20

Bromo, Bromo, BROMO!

Nadat we afscheid genomen hebben van de mamsies en de papsies, ontmoeten we ’s avonds Lisa in Sanur (Bali). Het plan is om het haar Java te bereizen. Zodus de volgende ochtend de taxi in naar het local bus station. Toch altijd even terug wennen na 2 weekjes in een privé busje. Aan de ferry naar Java worden we onmiddellijk aangesproken door iemand. Sympatiek als we zijn hebben we een klein gesprekje en dit volstond blijkbaar om iemand aan de overkant in Java te bellen. We werden daar opgewacht door Pepe die ons voor een vriendenprijsje wel naar het hotel zou brengen en ons terloops nog een een tour aansmeerde naar Kawa Ijen. Je moest het hem nageven de jonge man was een geboren verkoper. Ook wel handig overigens, zo wisten wij weer wat doen, want we hadden Java nog niet echt voorbereid…
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Lisa!

Kawa Ijen, zo vertelde Pepe ons, is één van de twee vulkanen in de wereld waar het zogenaamde blue fire te zien is (de andere zou in Ijsland liggen). Om dit spectaculaire natuurfenomeen te aanschouwen moeten we echter vroeg opstaan of niet gaan slapen. Wij kozen voor een zeer korte nachtrust, want Pepe stond aan ons hotel om 12:30! Na een dik uurtje rijden kwamen we als één van de eerste toeristen boven aan de vulkaan. Met als eerste hoogtepunt van de nacht de onvergetelijke sterrenhemel!
Bromo - 01
Los van het feit dat Kawa Ijen een toeristische attractie geworden is, werken er nog steeds een 80-tal mijnwerkers die zwavelblokken uit de mijnkrater ophalen en deze dan terug naar de parking dragen: ruwweg een 8-tal km heen en terug. Ze zeulen deze blokken in twee rieten mandjes die via een bamboestok over één schouder hangt. Gaande van 60 kg tot om en bij de 100 kg voor de steksten. Zo verdienen ze (amper) tussen de 2,5 en de 4 euro per lading!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Het eerste stuk gaat in het pikkedonker over steil oplopende wegen. Aan de kraterwand dalen we dan weer via een best wel uitdagend rotsweggetje de vulkaan in. Beneden aangekomen hebben we een mooi zicht op het blue fire: dit fenomeen ontstaat wanneer zwavel opbrandt. Als de wind even verkeerd staat mag je het trouwens ontgelden en zijn pikkende ogen en een droge hoest u deel, zelfs met een gasmasker!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Als je dan even blijft wachten tot de zon opkomt, waan je je plots in een andere wereld. Je ziet een groot kratermeer en wanneer je terug naar boven loopt, heb je een best wel indrukwekkend uitzicht over Banyuwanghi. Mensen die de wandeling niet zien zitten, kunnen zich laten dragen als een koloniale heerser door mijnwerkers.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Zelf ook eens proberen, heavy stuff!
Bromo - 03 Bromo - 02
Onze gids op de berg, Soubry. Vroeger zelf een zwaveldrager.

Omdat we maar niet genoeg kunnen krijgen van vulkanen, besluiten we na nog 2 uurtjes slaap onze tocht verder te zetten naar Bromo via Probolingo. Na een lange en hobbelige busrit komen we pas om 18u aan in Probolingo, en komen tientallen enthousiaste mannen op ons af en roepen Bromo Bromo Bromo. We zijn doodmoe, dus besluiten toch maar eerst een nachtje in Probolingo te blijven. De volgende ochtend trekken we naar het busstation en blijkbaar rijden er enkel mini busjes richting Cemoro Lawang, onze uitvalsbasis om Bromo te bezoeken. Na te veel slechte minibus-ervaringen, lieten we ons overtuigen om met 3 brommertjes naar boven te laten rijden. Avontuurlijk wel, met hellingen van gemakkelijk 15% en een grote rugzak op je rug. Helaas was de accommodatie ter plaatse eerder schaars, wat zich uiteraard liet voelen aan prijs, maar uiteindelijk vonden we toch iets dat voldeed met prachtig uitzicht op de vulkaan en ditto zonsondergang.
Bromo - 16 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Voor de volgende nacht hadden we een tour geboekt in ons hotel. Deze keer mochten we tot 3 uur blijven liggen alvorens er op onze deur werd gebonkt. De meest gebruikte optie om de berg te beklimmen was een 1970-1980 versie JEEP, Toyota, Landcruiser of gelijkwaardig. Wij kregen een Toyota mee en deze bracht ons naar wat een geweldige zonsopgang moest worden. Helaas waren we wat aan de late kant en werd de site werkelijk overrompeld door andere kijklustigen. Het was weekend, en blijkbaar gaan de Indonesiërs dan ook graag dan een nachtje vulkaankijken. Het was drummen voor een goed plaatsje, best wel een tegenvaller zeker na de relatieve rust van Kawa Ijen.
Bromo - 27 OLYMPUS DIGITAL CAMERA Bromo - 24
Gelukkig werden we later nog afgezet aan de voet van Bromo. Deze nog rokende vulkaan was laatst in 2011 nog uitgebarsten. een daardoor vermoedelijk ook grotendeels verantwoordelijk voor het maanlandschap in de valei.
Bromo - 21 OLYMPUS DIGITAL CAMERA Bromo - 22
Hoewel het hier ook meer dan behoorlijk druk was, is even naar boven wandelen zeker en vast een hoogtepunt. Je kon je met een paardje tot aan de trappen laten rijden. misschien geen slecht idee als je haast hebt, want de locals hebben ogenschijnlijk nog niet te veel Westerlingen tegengekomen, zodat ze allemaal met ons op de foto willen! Of er zijn de schoolkinderen die graag een interview willen. Je waant je hier echt een filmster op Java!
Bromo - 32 OLYMPUS DIGITAL CAMERA Bromo - 31 Bromo - 25
Maar na twee vulkanen hebben we het wel gehad en is het tijd voor wat cultuur, op naar Yogyakarta!

Hotels Bali - 11

Luxueus logeren op Bali

Zoals de papa al vertelde, waren de hotels op Bali (en Lombok) iets sjieker dan wij gewend waren tot dan toe. En dat is een serieuze understatement! We logeerden in 5 prachtige hotels (geboekt via Connections, Charming Bali pakket), waarbij we telkens weer in andere verbazingen vielen. Niet echt geschikt voor een backpackersbudget, maar als er nu een plek op de wereld is waar je je eens moet laten onderdompelen in de luxe, dan is het Bali wel! Het zijn trouwens nog altijd geen prijzen zoals bij ons. Als je de aanbiedingen een beetje in het oog houdt op booking.com of agoda.com, kan je je toch al goed laten verwennen à 40 euro per nacht! Enige nadeel was wel dat de hotels altijd vrij afgelegen lagen, maar dat losten wij op met het huren van een brommertje.

Het eerste hotel Puri Taman Sari lag in de buurt van Tabanan, pal tussen de rijstvelden. Niet alleen hadden we een prachtig uitzicht vanuit onze kamer, er was per kamer ook nog een gezellig terras met ‘gazebo’. De douche was ook een leuke verrassing, want die was buiten. De douchekop was zowaar ingebouwd in een beeld van een blote vrouw, exotisch! Het avondeten dat ze er aanbieden is overheerlijk, zowat het beste van de traditionele keuken dat ik in Indonesië geproefd heb! Vanuit het hotel kan je een prachtige fietstocht doen naar Tanah Lot met sympathieke gids Bairut. Ik moest zeker melden aan de dames dat hij nog vrijgezel is, bij deze!
Hotels Bali - 01 Hotels Bali - 02 Hotels Bali - 03 Hotels Bali - 04 Hotels Bali - 05 Hotels Bali - 06 Hotels Bali - 07 Hotels Bali - 08
Helemaal in het noord-westelijke puntje van Bali, kan je naar Naya Gawana. Onze kamer was een grote hut met zelfs een eigen tuintje. Het hotel ligt vlak aan zee, waar je vanuit het zwembad recht op uitkijkt. Er is ook nog een apart zwembadje met water uit een warmwaterbron. Het hotel wordt trouwens gerund door een Vlaamse. In de buurt heb je er uitstekende duik- en snorkelgelegenheid. Zonder meer het mooiste koraal en zeeleven dat ik al gezien heb!
Hotels Bali - 09 Hotels Bali - 10 Hotels Bali - 11 Hotels Bali - 12 Hotels Bali - 13 Hotels Bali - 14
Het grootste bed waar ik in mijn leven al in geslapen heb, stond in Ubud, in Puri Sunia. Helaas ligt het hotel ook weer wat buiten het centrum, maar elk uur is er wel een gratis shuttlebusje naar Ubud. En de prachtige omgeving krijg je er gratis bij! Het hotel verhuurt ook fietsen waarmee je na het geweldig ontbijt daar, de omgeving kan gaan verkennen. Het hotel ligt wel zowat op het hoogste punt, dus stevig omhoog trappen om terug thuis te geraken, amai mijn kuiten!
Hotels Bali - 15
‘s werelds grootste bed!
Hotels Bali - 16
Het hotel in Candidasa, Alila Manggis ga ik mij vooral herinneren omwille van de geweldige creatieve keuken. De chef has been around, en dat kan je proeven. Naast een wederom schitterend ontbijt (na 4 maanden toast met confituur en omelet apprecieer ik dat enorm), proefde ik ook een heerlijke fushion risotto, gemaakt met lokale rode rijst.
Hotels Bali - 17 Hotels Bali - 18 Hotels Bali - 19 OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Het laatste hotel was het Novotel op Lombok. Gigantisch groot, maar wel heel mooi ingericht, met veel lokale invloeden. Het eten was er niet echt spectaculair, maar er was wel een heel goed restaurantje in het stadje Kuta: Warung Bule. Het was het einde van de twee weken dat onze ouders er waren, en hebben we er vooral genoten van veel quality time samen in de comfortabele hutjes op het strand!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Hotels Bali - 23 Hotels Bali - 24
Het waren twee geweldige weken, op elk vlak! Jammer om onze 60+ globetrotters te zien gaan, maar op Bali wachtte vriendin Lisa ons ondertussen op, om samen het ruigere Java te gaan verkennen!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bali, het Godeneiland. Deel 2

Gastblogpost van de papa

Na de blijde wederzienst op Bali, een uitdagende fietstocht en mijn eerste snorkeltocht, was het tijd voor cultuur! Bali - 43
In Ubud kregen we een rondleiding door één van de kleine dorpjes in de buurt, de rijstvelden en een boerderij waarvan de gids eigenaar was. We brachten ook een bezoek aan een schooltje en werden daar verwelkomd door de kleuters met een liedje in het Engels! Schattig. OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De stad Ubud zou de culturele hoofdstad van Bali zijn. Ooit zal dat misschien wel zo geweest zijn, maar nu is het een zeer drukke stad met veel toeristen, een museum, een aantal “art gallery’s” en heel veel winkeltjes, bars en restaurants.

De omgeving rond de stad is wel bijzonder met de prachtige rijstvelden, mooie dorpjes en het “Monkey Forest”. Op aandringen van Caroline en Frederic heb ik dan maar mee een fietstochtje ondernomen vanuit het hotel. Een bezoekje aan onze familie in het bos was het einddoel. Ook wel soms gevaarlijke toestanden, maar mooie trip. De lange klim terug naar ons hotel was wel lastig.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
‘s Avonds zijn we met z’n allen nog teruggereden met de gratis shutlle naar Ubud om, op aanraden van ons nichtje Eva, een biefstuk-friet te gaan eten in het Belgisch restaurant “Café des Artistes”, het kan tenslotte niet altijd rijst zijn.
Bali - 35
In Bali kan je natuurlijk niet naast de vele tempels kijken waarvan sommige al eeuwenoud zijn. Het zijn praktisch allemaal hindoetempels, gewijd aan een of meerdere van hun goden. We hebben er dan ook een heel aantal bezocht.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA Bali - 24
De mooiste tempel, zeker qua ligging, vond ik de “Pura Ulun Danu Batur” aan het Danau Baturmeer, aan de voet van de vulkaan Gunung Batur, gewijd aan Ida Betari Dewi Danu, de godin van het meer.
Bali - 21 OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De meest indrukwekkende was de zogenaamde moedertempel “Pura Besakih” een complex met meer dan 30 tempels en een enorme trap met op de achtergrond de 3142 m hoge vulkaankegel Gunung Agung.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De tempels, van klein tot groot, zijn echt overal aanwezig, zelfs in de hotels. Ook daar wordt er verschillende malen per dag een ceremonie gehouden met offers om de goden gunstig te stemmen. Deze offers zijn soms ware kunstwerkjes en liggen soms zelfs gewoon langs de kant van de weg of op het voetpad, opletten dus dat je niet struikelt!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Onderweg op onze rondreis waren er altijd nog een aantal bezoeken gepland, soms met een commerciële achtergrond: een apenbos bij Alas Kedaton, een (toeristen)markt nabij Bedegul, een houtsnijwerkatelier in Mas, zoutpannen en een plantage van vele soorten tropische vruchten en koffie waar je de beroemde Luwak koffie kon kopen (gemaakt van de uitwerpselen van de civetkat). Ik heb het eens geproefd, maar vond het toch maar niks, net zoals alle koffie op Bali trouwens!
Bali - 12 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA    OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Bali - 11
Een wandeling naar een 30m hoge waterval doorheen het tropisch woud met o.a. kruidnagelbomen vond ik dan wel heel bijzonder. Later zagen we nog grote zeilen vol kruidnagels liggen, gewoon langs de weg, in de zon te drogen.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA Bali - 25
In Lombok hebben we o.a. ook nog het traditionele Sasakdorp Rembitan bezocht met de typische rijstschuren. De rijstvelden lagen er hier echter droog bij, de bevloeiing is hier veel minder ontwikkeld dan in Bali en het was wachten op de moesson voor nieuwe aanplantingen.
Bali - 40
Het rondreizen een beetje moe, hebben we onze laatste verlofdagen gewoon doorgebracht aan het strand van het prachtig Novotel in Kuta, helemaal in het zuiden van Lombok. Van Lombok, dat ook een paradijselijk eiland qua natuur is, hebben we dus niet zoveel gezien, maar ja, een vakantie is altijd te kort he!
Bali - 37
Getekend, Bintang Dirk

Bali - 03

Bali, het Godeneiland. Deel 1

Gastblogpost door de papa.

Caroline en Frederic hadden het idee om hun ouders eens uit te nodigen naar het verre Oosten tijdens hun lange reis aldaar! Wij vonden dat ook een goed idee maar moesten er toch eventjes over nadenken. Uiteindelijk vonden we het toch een unieke gelegenheid om ook een stukje van hun odyssee mee te maken!

Mijn eerste reis buiten fort Europa! Bali, het meest toeristische van de vele eilanden van Indonesië leek een goeie bestemming voor een beginnende wereldreiziger. Bali ligt eigenlijk toch al heel ver (12.000 km), net onder de evenaar, tamelijk dichtbij Australië, de andere kant van de wereld zou je kunnen zeggen.

We hebben een rondreis geboekt via Connections, in september, nog de droge periode voor de moesson. De rondreis ging van Tabanan in het zuidwesten naar Permuteran in het noorden, dan naar Ubud in het midden en dan naar Candidasa in het oosten. Van daar ging het per speedboot naar het eiland Lombok. Van daar terug naar Denpasar in Bali per vliegtuig en aansluitend terug naar huis. Caroline en Frederic reisden dan verder naar Java.

We overnachtten in “charmehotels” die altijd op wat afgelegen maar zeer mooie locaties lagen. Iets luxueuzer dan Caroline en Frederic gewoon waren, maar dat mag ook eens! Het werd een heel mooie en bijzondere reis met altijd prachtig weer.

Het hoogtepunt van onze reis was natuurlijk het, na vele maanden, het blije weerzien met onze kinderen. Van dan af kon het eigenlijk al niet meer stuk.
Bali - 41
Onze eerste activiteit in Bali was een fietstocht met gids vanuit Tabanan naar de tempel Tanah Lot aan zee. De tocht was heel bijzonder maar toch ook een uitdaging voor ons! Eerst langs de te smalle paadjes tussen de prachtige frisgroene rijstvelden (sawa’s) en dan op zeer slechte wegen door kleine dorpen (“the reality of the village”, aldus de gids), waar we wel overal hartelijk verwelkomd werden met ‘helloo’ door zowel volwassenen als kleine kinderen of schoolkinderen in hun mooie uniformpjes. De meisjes altijd met schattige kattenstaartjes. In die dorpjes zie je wel de armoede, maar elk huisje heeft een typische poort met tempel en altaar en er is ook altijd een grotere tempel van de gemeenschap.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Bali - 01
Bali - 06 Bali - 07
Soms moesten we ook langs grotere wegen rijden of ze kruisen met een chaotisch verkeer van brommers, auto’s en vrachtwagens en ze rijden daar ook nog eens aan de verkeerde kant van de weg! Op de brommers zitten soms hele families met kinderen en zelfs baby’s zonder enige bescherming. Andere brommers hadden een ongelooflijk grote lading mee waarvoor wij een grote camionette zouden huren. Dat is allemaal heel gewoon daar.

Tanah Lot is beroemd door zijn unieke ligging op een schiereiland en dat was te zien aan de massa toeristen en ook Balinezen die ook naar de zonsondergang kwamen kijken. En toen de zon juist onder was, vlogen er ineens enorme zwermen vleermuizen uit de grot onder de tempel, spectaculair!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Aansluitend konden we nog genieten van een traditionele dans op een domein vlakbij: de Kesak of apendans met typische ‘tsjakketsjakketsjak’ geluiden. Nadien mochten we samen met de mooie danseresjes op de foto! Bali - 04 Bali - 05
Dan trokken we naar het noorden, richting Permuteran. Voor mij persoonlijk was de snorkeltocht nabij het eiland Menjangan een 2de hoogtepunt. De tocht ernaartoe in een klein bootje vond ik al heel leuk. Het was voor mij de eerste keer snorkelen en ik kon bijna mijn ogen niet geloven: de vele tropische vissen in alle kleuren en vormen zwommen rustig rond vlak onder mij, tussen de prachtige koralen, soms aan de rand van een diepere afgrond. De mooiste natuurdocumentaire die men zich kan inbeelden! De ongereptheid ervan vond ik nog het meest verbazend. Onvergetelijk!

Bali - 22

Iggy's - 11

Iggy’s Singapore

Wat ook al lang op mijn verlanglijstje stond, is om hier in Azië eens in een heel goed restaurant te gaan eten. Niet dat ik tot hiertoe al klachten heb gehad: we hebben al de lekkerste dingen gegeten aan kleine kraampjes, vanop een plastieken krukje 5 cm boven de grond. Maar echt ’fine dining’, dat was er nog niet van gekomen. 

Maar met mijn verjaardag in het vooruitschiet, reserveerde ik een tafeltje bij Iggy’s in Singapore, toch dé stad bij uitstek als het op culinaire geneugten aankomt. Iggy’s is ook niet de minste. Van Singapore is er voorlopig nog geen Michelingids (zonde!), dus worden er ook geen sterren uitgereikt. Maar er is ook nog de San Pelligrino World’s 50 Best, en in 2012 werd daar ook specifiek een lijst van gemaakt voor Azië, met Iggy’s, jawel, op de 1ste plaats (In 2014 zakten ze wel naar de 12de plaats, but who’s counting?). Met een lunch à S$85++, omgerekend 56 euro pp (+tax en service), leek ons dat nog wel schappelijk, en meteen een perfect verjaardagcadeau voor mij, yes!

En zo schoven we op maandag 8 september, exact een weekje na mijn verjaardag, aan bij (one of) Asia’s best. Iggy’s is tegenwoordig te vinden op de 3de verdieping van het Hilton hotel op Orchard Rd. Een prachtige zwarthouten deur met graveringen heet ons welkom, met een druk op de knop zoeft de deur open, en worden we vriendelijk opgewacht. Het pand is opgedeeld in verschillende kamers, en wij krijgen een tafeltje toegewezen in een ietwat donker hoekje. Er zijn nergens ramen in Iggy’s, en dat vind ik wel jammer, ik hou wel van natuurlijk licht.
Iggy's - 01
Een glaasje champagne wordt aangeboden, en daar kan ik geen nee op zeggen, al meer dan 4 maand bubbelloos zijnde. Ook wordt er elk naast ons een klein tabletje gezet, waar met een kannetje water over gegoten wordt, zodat het tabletje helemaal uitzet en groeit. Frederic vraagt wat het is, maar ik versta het niet goed. Ik denk ”dat zal wel een moleculair kunstje zijn”, en wil er bijna een hap van nemen, totdat Frederic me tegenhoudt en verklaart dat het een handdoekje is. Haha! Dat had zeer gênant kunnen zijn.
Iggy's - 02
Voordat ik ook de servieten en het tafellaken begin op te eten, wordt er een bordje met hapjes geserveerd: een consommé van zoete maïs, en een fritter van zoete maïs en sakura ebi, een soort van tempura van hele kleine garnaaltjes, die je met huid en haar opeet. Lekker! Wel tweemaal gefrituurd, dus dat natte doekje komt toch van pas.
Iggy's - 03
De kaart wordt gebracht, en we opteren voor de ’gewone’ lunch, er is ook nog een ’tasting lunch’ met dubbel zoveel gerechtjes voor ongeveer het dubbele van de prijs, maar zo copieus eten, dat zijn wij al lang niet meer gewend. Ik wil ook een glaasje wit (Chardonnay, Frankrijk) bij de voorgerechten, en rood bij hoofd (Tempranillo, Spanje), en dat komt mijn trakterende lief helaas wel duur te staan: alcoholische dranken zijn in Singapore sowieso al duur, dus al helemaal in dergelijk restaurant, maar het smaakte wel echt hemels! Sommelier & eigenaar Iggy is natuurlijk niet voor niets zo bekend geworden.
Iggy's - 06
Als eerste voorgerecht krijgen we een sashimi van ’tuna belly’, met daarbij een wolkje burrata, koude tomatensoep, flinterdunne gemarineerde venkel en een toefje heerlijke kaviaar. Letterlijk east meets west. Voortreffelijk!

Iggy's - 04
Het tweede voorgerecht is spaghettini met ayufish, een heerlijke zoete Japanse zoetwatervis en Japanse paddenstoelen. Die vis is echt superlekker, de spaghettini mag nog een klein sausje krijgen wat mij betreft, een tikkeltje droog.
Iggy's - 05
Voor het hoofdgerecht moet je keuze maken uit 3 gerechten, waarvan voor allebei het varkentje met ratatouille, vijg en olijf-kappertjessaus het meest in het oog springt. En we hebben er geen spijt van gehad! Het varkentje was trouwens zelf ook uit Europa, meerbepaald Hongarije. Van mij mocht dat gerust ook een mals Aziatisch zwijntje geweest zijn.
Iggy's - 07
Voor het dessert is er wederom de moeilijke keuze uit 3, en hoewel mijn oog eigenlijk valt op kers-hazelnoot-yoghurt-groene thee, besluit ik toch te gaan voor kaya-teh tarik-pandan-ceylon. Kaya is een typisch ontbijt uit Singapore (ook veel tegengekomen in Maleisië) van toast met kokosjam. Ik zie aan de ober dat hij opgetogen is met mijn keuze. Heel lekker en vol van smaak, maar ik moet toegeven dat de kers aan de overkant heerlijk fris is, en dus eigenlijk ook wel mijn voorkeur geniet.
Iggy's - 08 Iggy's - 09
Het was een heerlijke lunch, met geweldige wijnen (sorry liefje!), en het was erg fijn om nog eens een aantal dingen te proeven die ik zo gemist heb (wijn, burrata, vijg…), maar achteraf gezien vind ik het misschien wel een beetje jammer dat ik niet gekozen heb voor een restaurant dat 100% Aziatisch is. Dat ga ik nog proberen goed te maken in Bangkok. Iemand nog andere culinaire topervaringen in Azië?
Iggy's - 10

Singapore - 25

Citytrippen in Singapore

Wat waren wij blij dat we in Singapore waren! We keken echt uit naar een moderne, luxueuze stad (ik toch zeker!), en we hadden dan nog eens het enorme geluk dat we mochten logeren in het appartement van één van onze gasten in Italië, die halftijds in Singapore werkt. Hij was er dus helaas zelf niet, maar we mochten wel vrij gebruikmaken van de fantastische faciliteiten, en met stip op 1: de keuken! Wat heb ik dat gemist zeg, nog eens zelf kunnen koken. Frederic was ook zeer tevreden met het 50 meter zwembad dat bij het appartementcomplex hoorde.
Singapore - 01
We hadden een vijftal dagen in Singapore, en we hebben er echt van genoten! Ik vond het echt een geweldige stad: superproper en groen, hypermodern maar er zijn ook nog oude mooie gebouwen bewaard, zo veel te zien en een erg leuke vibe. En voor wie van shoppen houdt: onder Singapore bevindt zich, naast een uitgebreid metronetwerk ook als het ware een hele stad met shoppingcentra, bizar!

En natuurlijk kan je er alles eten wat je hartje begeert. We vonden een leuke, zij het peperdure supermarkt, waar ik alles kon vinden wat ik zo lang al gemist had, om zelf mee aan de slag te gaan in ’ons’ keukentje. Havermout met gebakken banaan, of donkere toast met avocado en feta als ontbijt, pastasalades en wraps met halloumi om als picknick mee te nemen, en we maakten zelfs een keertje vol-au-vent met gebakken patatjes, waarvan we een royale portie achterlieten in de diepvries voor onze gastheer als bedanking.
Singapore - 02
Pastasalade met mozzarella en croutons. What a treat!

Er is zoveel te doen in Singapore, dat 5 dagen eigenlijk nog te kort is. Dit waren onze favorieten:

Singapore Zoo
Wereldberoemd is deze zoo, en terecht, want het is echt een prachtexemplaar. Alles is zo mooi afgewerkt en ’natuurlijk’ opgevat. De dieren hebben hele grote domeinen en daar loop jij als bezoeker via loopbruggen door. Eigenlijk bestaat de zoo uit 4 onderdelen, de Singapore Zoo zelf, de nieuwe River Safari, de Night Safari en een Birdpark. In KL hadden we al een erg knap birdpark gezien, en kozen we om een combo-ticket te kopen voor de drie andere. Je hoeft trouwens niet alle parken op dezelfde dag te bezoeken, met je ticket heb je een maand de tijd.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Maar het moet gezegd: de zoo zelf stak er voor ons met kop en schouders bovenuit. Daarna was de River Safari een beetje een teleurstelling. Het concept, de habitat creëeren van de 8 grootste rivieren ter wereld, is wel knap, maar eigenlijk maar matig uitgewerkt. Je gaat van de Nijl naar de Ganges terwijl je maar een drietal visjes gezien hebt. Er zitten bij de Yangtze wél 2 prachtige panda’s, maar daar zijn jullie Paira Daiza lovers al niet meer van onder de indruk. Bij de Night Safari zitten alle nachtdieren, en dus bijgevolg is foto’s maken quasi onmogelijk. Er rijdt wel een leuk treintje rond met nuttige informatie, en er is een entertainende show met recyclerende otters en een giga boa constrictor. Heb je niet al te veel tijd in Singapore? Dan is enkel naar de zoo gaan meer dan genoeg.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Marina by the bay
Voor moderne architectuur moet je wel bij Marina by the bay zijn. Een beetje te vergelijken met de stad van wetenschap en kunst in Valencia, maar dan toch ook weer helemaal anders. Ze waren er ook volop bezig met de voorbereidingen voor de Grand Prix, een beetje spijtig voor Frederic dat we dat net moesten missen. Achter de indrukwekkende gebouwen ligt ook nog ’Gardens by the bay’, een weeral hypermodern park met hoge kunstmatige bomen. Een zeer speciaal zicht. Je kan er ook nog naar 2 ’domes’ met botanische tuinen van over heel de wereld in, maar die hebben we niet bezocht wegens de hoge prijs, maar zouden toch echt wel een aanrader zijn.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA Singapore - 22 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Southern Rigdes & Henderson Waves
Al is Singapore een gigantische wereldstad, je kan er overal groen vinden. Wat een verademing! Een heel speciaal park is de Southern Ridges, waar je van in het midden van de stad plots in de jungle stapt, echt ongelofelijk! Het park is langwerpig en bestaat uit een 6-tal onderdelen. Je zou er een hele dag in kunnen spenderen, maar wij waren vooral benieuwd naar de Henderson Waves, een houten golvende constructie hoog in de bomen. Zonder meer speciaal. We zagen er zelfs een slang!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Singapore - 28

Hipsterwijkje Thiong Bahru
Hippe koffiebars en leuke snuisterwinkeltjes, ik heb er een zwak voor. Singapore heeft er zijn heel eigen wijkje voor. Hier kan je ook huisjes zien van voor de tijd dat Singapore zo’n grootmacht werd en vol met wolkenkrabbers stond. We dronken een geweldige cappuccino bij 40 Hands, ontdekten de leukste winkeltjes (maar helaas te weinig ruimte meer in onze rugzak) en aten onze picknick in een parkje, terwijl er een drone overvloog.
Singapore - 03 Singapore - 04 Singapore - 05 Singapore - 06 Singapore - 07

Iggy’s
Zoals ik al zei, is Singapore ook een culinair mekka. Naast het geweldige street food, zijn er ook heel wat toprestaurants gevestigd. En het toeval wil dat ik net was verjaard! En dus trakteerde Fre mij op een geweldig etentje bij Iggy’s! Maar meer daarover in de volgende blogpost…

Botanische tuinen
Als ze doen in Singapore, dan doen ze het ook goed. Zo ook voor de Botanische Tuinen. Freetje ging nog wat uitbuiken na onze copieuze lunch, maar die tuinen die wilde ik toch wel echt gezien hebben. Hup, de metro op (uiterst efficiënt uiteraard), en een half uurtje later stond ik in een oase van rust. Ik had er uren kunnen ronddwalen, zo mooi! Daar kan zelfs Central Park in New York een puntje aan zuigen. Hoogtepunt is wel de orchidee-tuin, waar je inkom voor moet betalen. Maar zo’n schone collectie had ik nog nooit bij mekaar gezien.
Singapore - 29 Singapore - 30 Singapore - 31 Singapore - 32
Wat mij betreft had ik nog wat langer in Singapore willen blijven, maar dan ook weer niet. Want vanuit Singapore vlogen we naar Bali, voor een blijde wederzienst…

Als je nog meer tips zoekt voor Singapore, die kan je zeker vinden op de geweldige reisblog ginder.be!

KK - 5

De perfecte manier om je verjaardag te vieren

Na ons tweedaagse avontuur bij de sultan van Brunei, busten we naar Kota Kinabalu, kortweg KK, een stad in het oosten van Borneo. KK is best wel een grote stad, en we struinden er wat rond, bezochten de mangroves, de zondagsmarkt, kochten een nieuwe laptop in één van de vele shoppingcentra (Maleisië is het goedkoopste land ter wereld om Apple laptops te kopen, voor mijn nieuw 11”-modelletje betaalde ik toch ruim 200 euro minder dan bij ons).

Mijn verjaardag, 1 september, hielden we voor het bezoeken van de kleine tropische eilandjes die voor de kust van KK liggen. Je kan meevaren op één van de vele bootjes in de haven, en je eigen ’eilandentraject’ kiezen. En je kan er ook snorkelmateriaal huren. Wij deden het op’t gemakske, en kozen voor twee eilandjes. Speciaal was dat het koraal echt vlak voor de kust lag, je moest wel goed opletten waar je je voeten zette. Maar desondanks de nabijheid van het strand, was het koraal mooi bewaard, en kon je heel wat zien. Ik was meer dan content toen ik in een anemoon enkele kleine clownvisjes spotte. Nemo gevonden!  KK - 1
Na een eenvoudige lunch (tussen de duikers, want daar is het ook een populaire plek voor), hopten we naar het volgende eilandje, en deden meer van hetzelfde: relaxen, snorkelen, boekje lezen,… Meer moet dat niet zijn toch? 31 worden (een priemgetal, bweuk!) is bijlange nog niet zo erg zo. OLYMPUS DIGITAL CAMERA KK - 2
’s Avonds aten en dronken we in gezellig barretje, lekker Westers eten, ha, en kreeg ik een dessertje met een kaarsje. De kers op de kaars, euh taart!
KK - 4
De volgende dag was al onze laatste in Borneo, en dus moesten we nog een nationaal park bezoeken. Het groen van dienst was Mount Kinabalu park, in de schaduw van, juist, Mount Kinabalu, de hoogste piek van Borneo. Met al wat parken in onze benen (en misschien nog wat cocktails in ons bloed) hielden we het die dag rustig aan, en lieten de beklimming van de piek voor wat ze was. De jungle blijft fascinerend an sich! OLYMPUS DIGITAL CAMERA KK - 7 OLYMPUS DIGITAL CAMERA KK - 9
De dag nadien vlogen we terug naar het vastenland van Maleisië, naar de weinig inspirerende stad Johor Bahru, om de dag erna al de grens over te steken naar Singapore. Van diepe jungle naar wereldstad. Ik kan het op mijn 31ste allemaal gemakkelijk aan! En mijn grote verjaardagscadeau? Daar hadden we een reservatie voor in Singapore! To be continued…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bij de sultan van Brunei

Effe beginnen met een lesje aardrijkskunde: Borneo is de naam van het eiland ten weste van Maleisië. Het noorden is Maleisisch met als provincies Sarawak (west) en Sabah (oost). In het zuiden en veruit het grootste stuk van het eiland hebben we Indonesië. maar in het midden ligt het Sultanaat van Brunei verscholen. Het is simpelweg niet mogelijk om met de bus van Sarawak naar Sabah te rijden zonder een pitstop te maken in Brunei, en laten we eerlijk zijn, we waren best wel benieuwd!
kaartje
Helaas was er slechts één bus die vertrok vanuit Miri en wel om 15:45, om precies te zijn. Zodat we na de nodige douaneformaliteiten aankwamen rond 21:30 op onze bestemming, namelijk de hoofdstad Bandar Seri Begawan of kortweg BSB.

We hadden nog een Canadees meisje ontmoet in de bus die in dezelfde hostel wilde overnachten,  wat altijd handig is om een taxi te delen. Nu krioelt het normaal altijd van van de taxi’s bij de busterminals behalve hier dan… Er zat dus niet anders op dan de eerste de beste persoon in een auto aan te spreken hopende op die manier uit de regen te geraken. De man in kwestie zat in een minibusje met nog een paar andere personen dus misschien was dit wel een taxi, dachten wij. Nu hadden we natuurlijk geen geld (Brunei dollars) op zak wat het allemaal nog dat ietsje complexer maakte. Maar dit alles was geen probleem en deze vriendelijke man zou ons wel even naar het hostel brengen. Omdat Brunei een nogal strikte moslimstaat is waar zelfs de Sharia geldt, zijn de kamers strik gescheiden voor mannen en vrouwen. Helaas was de waren ze net 2 weken gesloten zodat een andere oplossing gezocht moest worden. Op de meeste plaatsen waar we al verbleven hebben er meestal geen gebrek aan accommodatie maar hier lag dat toch wel net iets anders…

Gelukkig bleek onze chauffeur ook hier onze redder in nood te zijn, want hij had nog wel ergens een huisje waar we gratis 2 nachten mochten blijven. Stilletjes aan begonnen we nu toch wel wat achterdochtig te worden want if it is too good to be true… 

Maar onze chauffeur en verpleger van beroep bracht ons tot aan een huisje waar we eens bovenaan de trap gekomen een kamer kregen toegewezen van ongeveer 8 vierkante meter met 1 matras, voor 3 personen dus. Oh ja en we deelden het huisje nog met een 10-tal (illegale?) Fillipinos. 

De volgende dag hebben we er toch maar voor gekozen om ons ’luxe’ appartement te laten voor wat het was en toch maar een hotelletje te nemen, maar we zijn onze vriendelijke huisjesmelker wel zeer dankbaar!

De sfeer is BSB is totaal anders dan in de rest van Maleisië. De mensen leven hier eerder onthaast en er lijkt een onwaarschijnlijke rust van de stad uit te gaan. Zelfs in die mate dat het leven op vrijdag tussen 12 en 14 uur compleet stilgelegd wordt voor het gebedsmoment. Compleet mag je trouwens best wel letterlijk nemen want alles maar dan ook alles gaat toe. Nergens was er nog eten te krijgen en om de rust compleet te maken bleek de electriciteit in ons hotel zelfs niet te werken, straf!
IMG_3016
De bekendste attractie is waarschijnlijk het floating village, ook wel het Venetië van het Oosten genoemd. Het heeft misschien niet de uitstraling van Venetië maar het was zeker en vast wel de moeite om eens een boottochtje te maken. Zo wordt ook al snel duidelijk dat er naast de mooie gebouwen nog veel armoede schuilgaat in het rijke oliestaatje. Al hebben de expats die er werken voor de oliebedrijven er niet te veel last van, want aan inkomstenbelastingen doen ze niet mee in Brunei!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Nog een leuk tijdverdrijf was het Regalia museum met alle geschenken die de sultan al gekregen heeft tijdens zijn bewind als staatshoofd. En wat geef je één van de rijkste mensen ter wereld als cadeau? Veel prullaria blijkbaar!
IMG_3015
Helaas hadden we niet voldoende tijd om de nationale parken te bezoeken. Al is het ook niet allemaal zo evident en enkel en alleen maar doenbaar met georganiseerde tours. Maar dit neemt niet weg dat de nationale parken in Brunei tot de beste en meest ongerepte parken in de wereld behoren. Dit in tegenstelling tot Maleisië waar al enorme oppervlaktes  jungle gekapt werden en worden om palmplantages aan te leggen…

Oh ja en wie graag stempels verzamelt in zijn paspoort moet zeker de bus naar Kota Kinabalu nemen. Eén busrist is namelijk goed voor 8 stempels!
IMG_3030

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ons eigen nationaal park

Na Kuching trokken we verder oost, richting Miri. Een uitputtend lange busrit later, kwamen we na middernacht pas aan in de stad. Een helse taxirit later, deden ze gelukkig nog open in ons guesthouse waar we gereserveerd hadden.

De volgende dag was het zondag, en was er in heel de stad niet veel open: we hadden gehoopt een reisbureautje te vinden dat ons naar één van de nationale parken in de omgeving kon nemen, maar het zou dus niet voor vandaag zijn. We zijn dan zelf wat opzoekingswerk beginnen doen, vooral over Mulu park, dat er heel beloftevol uitzag: indrukwekkende rotsformaties, een ’headhunters trail’, vleermuizengrotten, enzovoort. Maar, helaas kan je enkel per vliegtuig of met een lange onbetrouwbare boottocht in Mulu geraken. We waren nog maar net op Borneo geland, en we moesten alweer een vliegtuig inspringen! En ook: het bleek allemaal verschrikkelijk duur te zijn! 

Om bijvoorbeeld te overnachten in ’camp 5’, naar wat we lezen een overdekt bamboeplatform aan een rivier waar ook enkele gaspitjes zijn, moet je maar liefst 50 euro per persoon betalen. Een trekking naar ’the pinnacles’, lees: een godganse dag bergop lopen, kost je 150 euro per persoon. OK, wij reizen op een matig budget en moeten wat op onze centen letten, maar we willen ons daar ook niet te veel door laten beperken, maar deze prijzen lijken ons gewoon niet te verantwoorden! Helemaal ontmoedigd viel ons oog op een kleiner, minder bekend nationaal park: Lambir Hill Station.

Een busritje van een half uurtje later, en we staan al voor het nationaal park. Het park zou bekend zijn om zijn waterval, en het feit dat het het meest biodiverse natuurpark ter wereld is, aha! Op voorhand een chalet boeken in het park, dat zou volgens de toeristische dienst in Miri niet nodig zijn, en effectief: veel volk zagen we er niet rondlopen. We kregen onze eigen chalet, voor de zeer economische prijs van 12,5 euro per nacht (in your face, Mulu). Basic, maar best wel ruim. 

Het wandelen kon beginnen! Op onze eerste dag trekken we via een gemakkelijk pad naar de waterval, met een mooie zwemvijver aan. De infrastructuur daar doet vermoeden dat het wel eens een (lokale) trekpleister kan zijn, maar wij zijn daar voorlopig op ons eentje. Even later zien we nog enkele Chinezen die het water veel te koud vinden. We besluiten nog een effort te doen, en nemen de weg terug naar het park via een heuvel, stevige wandeling! Er is een beperkte kaart om iets te eten, geserveerd door een sympathiek ventje en de kat die steeds in zijn kielzog loopt. Er komt ook nog een Nederlandse jongen toe, die op zijn eentje rondtrekt, maar verder hebben we het park voor ons alleen.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De volgende dag gaan we voor een stevigere trekken, en laten we een lunchpakketje (gebakken noedels en rijst) inpakken door het sympathiek mannetje en zijn kat. De klim van de dag ervoor zit nog wat in mijn benen, en de naam van het park doet het ook al vermoeden (Lambir Hills als kleine geheugenopfrisser) dat de trails heel de tijd stijgen en dalen zijn. Van het fameuze wildlife zien we ook niet veel, maar een beetje deftig wildlife laat zich ook niet zomaar zien, behalve die keer dat Frederic héél luid en héél enthousiast ”een eekhoorn!!! …. of een muis!” roept. Een waar hoogtepunt. Ook noemenswaardig zijn onze fluitconversaties met de vogels in het park. Door het gebladerte zien we niet al te veel, maar het lijkt wel echt of de tsjilpers antwoorden op wat wij fluiten. En dan zijn er ook nog gibbons die een brulconcert inzetten. Dus wat we niet gezien hebben, hebben we zeer goed gehoord. Uiteindelijk klokken we af op ongeveer 10 km wandelen, toch niet slecht in die tropische hitte.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Nog een nachtje in onze gezellige blokhut, en dan vertrekken we opnieuw richting Miri. Er is die dag geen bus meer naar Kota Kinabalu, onze eindbestemming op Borneo, en besluiten dan om een bezoekje te brengen aan de sultan van Brunei…
Gemarkeerd - 7
Guru Freetje voelde zich na enkele dagen afzondering helemaal één met de natuur ;-)

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Plan Borneo

Het initiële plan was om in Maleisië ook nog naar de oostkust te gaan, o.a. naar de Expeditie Robinson eilandjes. Maar dan merkten we dat alles al zo goed als volgeboekt was. Augustus is daar namelijk piekseizoen, en zo vooruitziend zijn wij niet om alles goed op voorhand te boeken. Er was dus een plan B nodig. Plan Borneo? Awel ja!

Vanuit Langkawi konden we spotgoedkoop terug naar KL vliegen (12,5 euro pp), Malaysian Airlines zat er voor iets tussen, de stakkers. Van daaruit namen we meteen de vlieger naar Kuching, de meest westelijke stad op het eiland, weer voor een spotprijsje!

En het verschil met vasteland Maleisië viel meteen op! Veel vriendelijker, authentieker en groener. Een verademing. Pas op, we vonden het zeker ook fijn op ’peninsular’ Maleisië, maar het miste wel wat die typische Zuid-Oost Aziatische charme van de andere landen die we al bezocht hebben: loslopende honden en kippen op de weg, kleine landelijke dorpjes, overal brommertjes, vele oude tempels,… Dat soort dingen. In Maleisië leken die allemaal vervangen door brede snelwegen, palmolieplantages, sobere moskeeën, en vooral véél shopping malls! Op Borneo zijn er nog heel veel nationale parken, en de fascinerende cultuur van de ’headhunters’ en hun ’longhouses’. En daarbij ook nog apen, vele soorten apen!

We namen een dag de tijd om Kuching te verkennen: een charmant stadje met vele mooie oude huizen, een gezellige rivierpromenade, enkele interessante en bovendien gratis musea en een hippe straat met leuke barretjes: Carpenter Street. Aanrader! Daarnaast is er ook een kattenmuseum (’kucing’ is kat in het Bahasa Malaysia): op en top kitch! Het leek wel een verzameling van een 9-jarig meisje, met alles wat ze ook maar kon vinden over katten, gaande van potsierlijke beeldjes over een display met katteneten tot zeer creepy opgezette katten (ok, die zullen niet van het 9-jarige meisje zijn). Maar best wel grappig eigenlijk.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA Maleisië augustus 2014 - 131 Maleisië augustus 2014 - 135 Maleisië augustus 2014 - 136 Maleisië augustus 2014 - 137
Kuching is ook de ideale uitvalsbasis om 2 nationale parken te bezoeken: Bako National Park en Semonggoh, alwaar een troep (geredde) urang-utangs woont, en tweemaal daags gevoed wordt. En je kan natuurlijk naar die voedingsmomenten gaan kijken.

Momenteel groeit er echter heel veel fruit aan de bomen, en komen de urang-utangs nauwelijks langs. Kwamen we te weten toen we alles betaald hadden. De rosse apen hadden zich blijkbaar al vier dagen niet meer laten zien. Ja lap! Maar, wij zijn gelukskindjes, en ja hoor, een moeder met haar kleintje lieten zich zien. Er waren blijkbaar nog meer apen gekomen vlak voor het voedingsmoment, maar ze hadden een nest met bijen verstoord, en waren er van gaan lopen. Om stipt tien uur gingen de poorten naar het park open, en liepen we met zo’n 150 toeristen, allemaal gewapend met camera, in een drafje achter de ranger aan naar de plek waar de voeding klaarligt. We waren nog net op tijd om te zien hoe de moeder een fles melk meedraaide, en door heel de mensenmassa heen zich opnieuw een weg baande naar de dichte jungle. En dat was dat. We bleven nog een anderhalf uur wachten of er nog andere apen zouden opdagen, maar tevergeefs. Wat overigens niet echt erg was, de grote meute was al vertrokken, en als je zo een tijdje stil zit, krijg je heel wat te zien in de jungle: eekhoorns, vogels, hagedissen… En we waren toch ook heel tevreden dat we één van die rosse reuzen eens in zijn natuurlijke habitat hebben kunnen zien!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Nog meer kans om grote apen te spotten, heb je in Bako National Park, de thuis van een heleboel neusapen, die knapperds met hun bierbuikje en fallusachtige neus, die trouwens alleen op Borneo voorkomen. Om in Bako te komen, neem je eerst een bus vanuit Kuching, en dan een bootje om in het park te geraken, want het ligt aan de zee. We sloten ons aan bij een groepje Fransen, die een gids hadden gehuurd, leek ons wel eens fijn. De gids viel wat tegen, maar de Fransen waren gelukkig wel très agreables! En we waren nog geen vijf minuten bezig, of we spotten al een neusaap in de bomen. Echt een fascinerend dier! Vrij groot, en met vrij menselijke vormen, helemaal niet schuw, gewoon, ’minding his own business’, leuk!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
In het park trokken we vervolgens rond, en waren verrast door de verscheidenheid: de ene keer liepen we door dichte jungle, dan weer over kale rotsen, een strand en tenslotte ook nog mangrove, met schattige hermietenkreeftjes en van die grappige moddervisjes. Echt een heel knap park! Je kan er trouwens ook overnachten, maar daarvoor waren wij weeral te laat. Maar je kan dus best heel wat zien op één dag.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Maleisië augustus 2014 - 143 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Kuching en zijn omgeving was een zeer goede introductie tot Borneo, en wij hadden beslist zin in meer van dat!

Meer Posts