OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bangkok voor “durvers”

Het bleek een hele lange blogpost over BKK te worden, dus heb ik ‘m maar in drie delen opgedeeld. Hierbij deel 1, voor “durvers”!

Toen we vertrokken in mei, vlogen we op Bangkok. We zijn daar enkele dagen moeten blijven, omdat we op ons visum voor Vietnam wachtten. Ik zeg moeten, omdat we eigenlijk al een paar keer in Bangkok geweest waren op eerdere reizen, en we de stad volgens de typische reisgidsen al wel gezien hadden. Bangkok is druk, in your face en op dat moment ook nog eens ongelofelijk heet. Wij hadden toen vooral zin in nieuwe landen, groene rijstvelden en rust, dus we konden er niet snel genoeg weg zijn.

Begin november moesten we er opnieuw zijn, omdat onze vriend Bart daar landde. Het was bovendien net Frederic’s verjaardag, en hij is al helemaal geen fan van Bangkok, dus ik moest er wel voor zorgen dat we een fijne tijd zouden beleven dit keer. Ik schafte mezelf het boekje ‘101 things to do in Bangkok’ van Marc Wiens aan op mijn Kindle, kwestie van wat leuke insider tips te hebben. We haalden er onder andere deze ‘alternatieven’ uit:

1. Snake show bij het Rode Kruis
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
In Thailand en Maleisië ga je wel meer reclame zien voor snake shows, schreeuwerige aankondigingen voor spectaculaire en gevaarlijke kunstjes met ’s werelds giftigste slangen, arme beestjes! Bij het Rode Kruis doen ze daar gelukkig niet aan mee, en zijn hun activiteiten en de show geconcentreerd rond onderzoek naar het slangengif en het ontwikkelen van antigif. Tijdens de show krijg je naast bakken interessante info uiteraard ook enkele levensgevaarlijke exemplaren te zien, zoals de koningscobra, die ook gevaarlijk uithaalde naar de verzorgers. Wat opvalt is dat de slagen enkel aanvallen naar iets dat in hun niet al te brede gezichtsveld ligt, dus moest je ooit een agressief exemplaar tegenkomen in de Ardense brousse, ik zeg maar iets, dan is het slimmer om voorzicht naar links of rechts te schuifelen uit het gezichtsveld, in plaats van weg te lopen. En ja hoor, op het einde van de show kregen we ook nog de kans om op de foto te gaan met een meterslange albino-python. Very Britney Spears!

2. Lumphini Park
IMG_4129 IMG_4126 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Lumphini park wordt nog steeds afgeraden om naartoe te gaan, omdat de betogers daar altijd verzamelen. In mei was het daar nog steeds ‘vollenbak’, maar we hoorden van enkele andere reizigers dat het best wel een leuk sfeertje was daar, met muziekbandjes en kraampjes, een beetje een festivalgevoel. Jammer dat we er die keer niet naartoe geweest zijn. In november nu was het er erg rustig, ideaal om een boekje te lezen. Je zag er ook patserige Bruce Lee-types hun spieren oppompen, leuk zicht! En dus echt ongelofelijk hoe rustig het daar is, in vergelijking met de drukke stad.

3. Thai boxen
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Ok, deze telt niet echt als een tip van onzentwege, omdat we er uiteindelijk niet geraakt zijn. Het idee was om te gaan kijken naar Thai boxing op Fre zijn verjaardag, maar we hadden die avond ook een restaurantreservatie, en dat kwam niet overeen, jammer! Ter compensatie gingen we naar Thai box kijken in Chiang Mai, maar dat bleek echt een tourist trap te zijn: er zaten enkel toeristen in de zaal, en enkel de eerste drie gevechten waren een beetje indrukwekkend met professionele boxers, maar wel waarvan er in elke wedstrijd telkens één van de boxers al in de tweede ronde KO ging. De andere gevechten waren van een veel lager of zelfs onnozel niveau, jammer! De prijs en de grootte van de stadia in Bangkok doen vermoeden dat je er veel meer waar voor je geld zal krijgen, ook al kost het er dubbel zoveel. Het uitchecken waard, want spectaculair is het zeker!

4. Street food in China Town
IMG_1516 IMG_4439 Spektakel street food! Yum!
Dit was onze allereerste eetstop op onze ‘199 days of Asia’, China Town in Bangkok is de ideale plek om jezelf volledig onder te dompelen in de Aziatische sfeer. Ga je overdag, dan kan je op de overdekte markten rondstruinen, en de vreemdste vissoorten en schaaldieren ontdekken. ’s Avonds, zo rond 18u, is er het meeste leven, met street food kraampjes overal. Wij kozen voor ééntje met geweldig verse wokgerechten, die voor onze ogen, met spectaculair hoge vlammen, klaargemaakt werden.

Next up: “Hip & trendy” in Bangkok

FullSizeRender

Dag één

Zoals jullie waarschijnnlijk wel weten, zijn Frederic en ik eventjes terug in België. Vanaf 10 december vertrekken we terug naar de Alpen. Er volgen nog enkele blogposts over Thailand, en ook nog enkele reistips van onzentwege, maar in tussentijd staan we vandaag ook in de gazet, en wel in De Morgen.

Schrijver Stef Selfslagh vroeg ons of we wilden komen vertellen hoe we onze eerste dag in België ervaren hebben, en we namen ook een terugblik op het voorbije geweldige sabbatjaar. Een mooi verslag, vandaag 6 december 2014 te lezen in Zeno, weekendbijlage van De Morgen, en ook op de blog van Stef: http://stefselfslagh.tumblr.com/

IMG_4552
Foto: Diego Franssen

Mae Hong Son - 13

De Mae Hong Son loop

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Hi Bart!

Omdat we maar twee weekjes hadden voor Thailand was het kiezen. Ofwel het noorden met Chiang Mai (waar we al eens geweest waren). Ofwel onze laatste dagen van de reis doorbrengen op een eilandje. In België hebben we nog 2 weken (welverdiende) vakantie en Bart is ook meer van het avontuurlijke type dan van het strand type. Dus besloten we dus terug te keren naar Chiang Mai waar we 3 jaar geleden al eens de Golden Triangle loop deden. Dit was toen al het hoogtepunt van onze reis en ik kan je nu al verklappen dat het deze keer niet anders was.

Maar niet te veel op de feiten vooruit lopen. Eerst moesten we Bart nog zien te overtuigen van ons plannetje. Want die had nog nooit op een brommer gereden. Om dit kleine detail te verhelpen zakten we met de brommer af naar het Tiger Kingdom. De eerste meters waren duidelijk de moeilijkste maar hij wist toch ternauwernood recht te blijven in de smalle straatjes van Chiang Mai. Na een dagje leren had hij een onnavolgbare stijl ontwikkeld en waren we klaar om de meer dan 700 km lange tocht aan te vatten.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
We pakten onze dagrugzakken en zochten een plek waar ze een degelijke brommer verhuurden. Voor zo een lange tocht is deftig materiaal toch nog net iets belangrijker dan om de Buddhatoren te rijden! Zo betaalden we 250 bath per dag, niet super goedkoop, maar we kregen er wel behoorlijk nieuwe Honda Zoomers voor. Ook belangrijk is om je paspoort mee te mogen nemen en niet iedereen is daar even soepel. Maar we moesten zelfs geen voorschot betalen, één paspoort als onderpand was voldoende.

Mae Hong Son - 15
Ondertussen is het al 11 uur en dus hoog tijd om te vetrekken. Omdat we al aan de late kant zijn, nemen we de main high way. Na een 40-tal km botsten we op een road block waar we onze internationale rijbewijzen mochten bovenhalen. Oeps… Gelukkig bleef het bij een boete van 10 euro (een internationaal rijbewijs kost blijkbaar 21 euro, dus we hebben eigenlijk nog een goede deal gedaan!).

boete
Foto Bart Claeys

Daarna zetten we onze toch naar Pai verder over schitterend onderhouden bergwegen. We passeren grotten, hot springs en watervallen, maar het mooiste zijn toch wel de opnieuw ongelofelijk landschappen en uitzichten die zelfs na de vele maanden nog niet gaan vervelen!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA Mae Hong Son - 11 Mae Hong Son - 12
Eens aangekomen in Pai is het zowaar een uitdaging om slaapplaats te vinden. De night market heeft blijkbaar een speciale aantrekking op grote groepen Westerse toeristen maar het laat ook de locals zeker niet onberoerd.

‘s Morgens bezoeken we nog een groot wit Boeddha beeld met mooi uitzicht. Daarna doen we ook nog de andere kant van de vallei aan met zo mogelijk nog mooiere uitzichten over Pai en een helaas minder indrukwekkende waterval.
Mae Hong Son - 10
Origineel was het plan de volgende nacht in Mae Hong Son te overnachten. Bart had echter op een blog gelezen dat Mae Hong Son niets speciaal is. Dus kozen we voor Ban Rak Tai. Dit is een klein dorpje waar een Chinese minderheid woont en de belangrijkste bron van inkomsten is thee verbouwen. We vinden al snel een guesthouse aan het meer. Ongetwijfeld niet onze beste kamer maar kwa uitzicht zeker een top 3 waard!

Mae Hong Son - 13 Mae Hong Son - 14 OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Door de kleine omweg naar Ban Rak Tai komen we natuurlijk wel in tijdsnood en blijkt de originele planning van 4 dagen rijden niet haalbaar te zijn. Gelukkig hadden we nog niets concreet gepland en dus was een dagje extra aan onze trip breien was geen probleem. Eenmaal in MHS aangekomen verbleekte dit inderdaad met de schoonheid van BRT.

Door één dag langer te reizen konden we ook nog een paar extraatjes doen. Zo mocht het dorp met de welklinkende naam Microwave uiteraard niet ontbreken.
Mae Hong Son - 17 Mae Hong Son - 18 Mae Hong Son - 19
We boeken een kamer in het Good View guesthouse in Khun Yuam. In dit kleine stadje is niet veel te beleven en zelfs een restaurant zoeken blijkt een hele uitdaging. Wel is er een soort van Thaise kermis aan de gang. De volgende dag bezoeken we ook nog een Japans friendship museum gaande over de relatie tussen de Japanse soldaten en de locale stammen tijdens de oorlog.
carnaval
Foto Bart Claeys

Na de nodige propaganda kunnen we er weer even tegen en zetten we koers naar prachtige zonnebloemvelden. Na de zonnebloemen krijgen we heel andere landschappen voorgeschoteld met voornamelijk maisteelt. Momenteel is het oogstseizoen dus worden er volop camions af- en aangevoerd met gewassen.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA IMG_4340 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Mae Hong Son - 24
’s Avonds in Mae Chaem ontmoeten we zowat alle mensen die we in de loop van de dag tegengekomen zijn in ons hotel, dat werd dus een gezellige avond! De volgende ochtend blijkt het weer ons minder gunstig gezind dan de voorbije dagen, zodat het uitzicht op de hoogste top van Thailand een beetje tegenvalt.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Daarna is het tijd om terug te keren naar Chiang Mai. Deze keer vermijden we de high way en de daarbij horende bekeuringen.

Ik zou nog veel langer kunnen doorgaan over alle details. Maar dit is gewoon iets dat je zelf moet ervaren! De prachtige uitzichten, de perfecte wegen, het rustige verkeer. Alles bij elkaar onze mooiste motortocht van de hele reis. Leuk dat we dit zo lang hebben kunnen opsparen!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Yangoon, de officieuze hoofdstad van Myanmar

Hoofdsteden in Zuid-Oost Azië, we zijn er over ’t algemeen geen fan van. Druk, heet, vervuild en onvriendelijk. En Yangoon, de hoofdstad van Myanmar, is daar helaas geen uitzondering op. Hoewel, Yangoon is eigenlijk zelfs niet officieel de hoofdstad! In 2005 besliste de junta om van de ene dag op de andere dag een nieuwe hoofdstad te bouwen in het centrum van het land, Nay Pit Taw. België erkent die zelfs niet als hoofdstad. In ieder geval valt er veel meer te beleven in Yangoon dan in de huidige spookhoofdstad.

Zo belandden we tijdens een boeddhistische feestdag (we hebben al lang door dat die mannen heel graag feesten) bij de Shwedagon pagoda, voor Birmanen het belangrijkste heiligdom van het land. Het zag er werkelijk zwart van het volk, en wij bleekhuiden staken daar nogal tussenuit. Maar we liepen gewoon mee met het volk, en kregen ook drankjes aangeboden. De boeddhisten gaan niet enkel naar de tempel om te bidden, maar ook om vrienden en familie te ontmoeten, te picknicken, enz. Er hing zowaar een festivalsfeertje, echt gezellig!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Uit de Lonely Planet pikten we ook een wandeling mee langs oude koloniale gebouwen van de Britten. Ondertussen allemaal erg in verval, maar dat heeft wel iets fotogenieks natuurlijk. Ook trakteerden we onszelf op een koffietje in het Strand Hotel, een poepsjiek hotel waar ook dat echte koloniale sfeertje hangt, incl. poshe Britten met een Oxford-accent. Een geweldige capuccino met een versgebakken koekske bij, wat een feest na al die maanden zwarte drab en oplostoestanden!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Voor een snelle lunch, werd ons 999 Shan Noodle Shop aangeraden. Een piepklein restaurantje, ergens in een achterstraatje, met geweldige bediening en heerlijke noedelsoep. Nog een avocadoshake erbij, en je weet dat je goed zit in Myanmar! Hoewel, voor de rest is het eten in Myanmar niet echt om over naar huis te schrijven. Curry’s die urenlang staan pruttelen, met als gevolg slappe groenten, met daarbij weinig smakelijke stukken vlees met vele kleine beentjes aan, en dat alles lauw geserveerd, met een zwerm vliegen er gratis bij. Een eenvoudige tomatensalade met ajuin, limoen en pinda’s smaakte dan weer wel. En gelukkig zijn er vele Chinese restaurants, waar vooral Frederic kon genieten van ’chicken sweet & sour’.

yangoon - 09 yangoon - 08 yangoon - 07
Op aanraden van een Brit brachten we in Yangoon op onze laatste dag ook nog een bezoekje aan het Drugs Elimination Museum. Een zeer duffe tentoonstelling over de bestrijding van opiumkweek in het ’Golden Triangle’-gebied (op de grens met Myanmar, Thailand en Laos). Zo duf dat het best wel grappig werd. Er waren allerlei taferelen te zien met grote poppen van hoe de drugsbestrijding in zijn werk ging (je ziet bijvoorbeeld legermannetjes opiumplanten vernietigen). Heel belerend ook, maar zonder echt diep op de kwestie in te gaan. Eigenlijk een bont allegaartje van propaganda voor de regering, maar we konden er wel de humor van inzien. Om foto’s te mogen trekken, moest je nog eens 5 euro bovenop je toegangsticket betalen, dus dat hebben we uiteraard niet gedaan, en juist enkele stiekeme gsm-foto’s genomen…
yangoon - 13 yangoon - 14 yangoon - 15
Betaalbaar logement vinden in Yangoon (en bij uitbreiding in heel Myanmar) is een uitdaging. Onze eerste keer in Yangoon logeerden we in het veel te dure en gevangenis-achtige Sleep Inn Hostel. Maar we kregen voor onze tweede passage in de stad van een andere reizigster gelukkig een gouden tip: Okinawa Guesthouse. Als je een oogje dichtknijpt voor de kinderarbeid aldaar, is het een gezellig plekje pal in het centrum van Yangoon.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zweten, zwanzen en zalige zonsondergangen in het zuiden

Na een grote boog in centraal- en noord Myanmar gemaakt te hebben, hadden we nog een weekje over om het zuiden te verkennen. Een nachtbus op vanuit Bagan, en dan heel vroeg ’s morgens in Yangoon nog een bus nemen richting Kinpun, het kruipt niet in je koude kleren. Dus die eerste dag aan The Golden Rock zitten we daar wat te suffen (en smelten! Het is gemakkelijk 35 graden in het zuiden) en komen er heel wat andere reizigers binnengedruppeld in ons guesthouse.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Wat gezellige babbeltjes, een avondmaal samen, en de volgende dag trekken we er met z’n allen op uit om The Golden Rock te zien. Het is een rit van 45 minuten steil bergop, en daarvoor hebben ze krachtige camions voorzien met in de laadbak een achttal rijen stoeltjes waar telkens 6 man op kan zitten. Nog wat mensen achterop, en aan de lopende band rijden deze ’beestenbakken’ met ruim 50 man in een razende vaart de berg op. Echt al een belevenis op zich! En het zegt genoeg hoe populair de golden rock is, of zeg maar heilig, want 90% van de truckpassagiers zijn locals op bedevaart.

Zuiden van Myanmar - 02 OLYMPUS DIGITAL CAMERA
The Golden Rock is een rots die bovenop een berg lijkt te balanceren. Gelukkig staat er een pagoda op, met drie haren van Buddha in, die ervoor zorgen dat de rots niet naar beneden rolt, goed gezien! Enkel mannen zijn toegelaten om de rots aan te raken, en ze kleven er telkens nieuwe blaadjes goud op. Echt een heiligdom voor boeddhisten, en er hangt dan ook een devoot sfeertje. Wijzelf zijn ook een attractie, en moeten een hele fotosessie ondergaan. En de zonsondergang is ronduit prachtig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
We trekken nog wat verder zuidelijk richting Mawlamyine, ooit de hoofdstad van de Britse kolonie Birma. Een ietwat scruffy stadje aan een machtige rivier. Al de mensen die we in Kinpun hebben leren kennen zijn er ook. Staat garant voor vele gezellige avondjes met bbq aan de rivier, reisverhalen uitwisselen en vele Myanmar biertjes. We boeken een tour naar ’Ogre island’ en uiteraard is onze vriendengroep ook van de partij. Het is het einde van de boeddhistische vasten, en overal op het eiland is het feest, met als eregasten: wij! We krijgen een royale maaltijd, de kindjes die meezijn worden helemaal uitgedost, moeten dansen en krijgen daar zelfs geld voor! Achteraf ook nog een feestje met een vette Bollywoodschijf. Dansen dansen! Een beetje een absurde dag, zeker als we later ook nog een bezoekje brengen aan een elastiekskesfabriek. Weten we ook weeral hoe die gemaakt worden :-).
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De volgende dag charteren we een pick-up truck en bezoeken onder andere The Death Railway (da’s dezelfde als die van The Bridge over the River Kwai; Japan liet hierbij krijgsgevangenen opdraven uit geheel Azië, maar ook Engelsen en Nederlanders werden gedwongen te werken aan de spoorweg. Hierbij kwamen er in totaal ongeveer 100.000 mensen om). Er passeerden ook nog een paar gigantische buddha’s de revue. Helaas trekken al onze vrienden nu richting noorden, maar in het hotel, net bij het uitchecken, ontmoeten we een Antwerps koppel, die net als ons van plan zijn om naar Hpa-An te gaan.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Zuiden van Myanmar - 19 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Aldaar vinden we logement in een shabby chique hotelletje met een geweldig uitzicht op een, euh nogal expliciete berg.  Met weer de meest magistrale zonsondergangen ooit.

tepelberg OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
De volgende dag neemt de zoon van het hotel ons er mee op uit, en bezoeken we een heel indrukwekkende grot met uiteraard buddhabeelden, maar ook schitterende stalachtieten en duizenden krijsende vleermuizen. We komen aan de andere kant van de grot terug naar buiten, en daar wacht een bootje ons op, en peddelt ons over een prachtig meer met waterlelies, magisch! Het is weer extreem zweten die dag, en zoonlief neemt ons vervolgens mee naar een swimming hole waar de locals zelf verfrissing zoeken. We kunnen er spotgoedkoop Thais eten, en later ook nog zwemmen in de grotten. Niet te geloven hoe helder het water is (die is speciaal voor jou, Ben!).
Zuiden van Myanmar - 22 Zuiden van Myanmar - 23 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Zuiden van Myanmar - 29 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Frederic en ik gaan nog een dagje brommeren, omdat het alweer zo lang geleden is. Nog een laatste gezellige avond met onze vrienden, en dan is’t weer de bus op richting Yangoon, waar we een vlucht naar Bangkok nemen. Niet enkel om van onze laatste twee weken in Thailand te genieten, maar ook om vriend Bart te begroeten, die speciaal uit Seattle overkomt om een stukje mee te reizen. Nog steeds in goed gezelschap dus!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De 4000 tempels van Bagan

De 4000 tempels van Bagan. Na Ankor Wat, Borobodur en Prambanan zou je kunnen denken dat wij er een tempelcomplex aan overgehouden hebben. En dat is ook zo! En toch, hoewel we er ondertussen al duizenden gezien hebben (zonder overdrijving, echt waar!), konden de 4000 van Bagan er nog net bij. Want het is toch telkens weer zo anders.

Terwijl bij de andere complexen de tempels meestal allemaal bij mekaar staan op een site, spreiden de tempels van Bagan zich uit over een gebied van pakweg 20 km2. Je betaalt 15$ (als buitenlander) om het gebied te betreden, en dan mag je een week naar hartenlust ronddwalen in en rond de tempels. Accomodatie vind je zowat overal in de driehoek tussen de stadjes Naung-U, Old Bagan en New Bagan. Naung-U beloofde de betaalbaarste accomodatie en leukste restaurantjes te hebben, dus dat is waar wij postvatten.

Net zoals in Siem Riep is brommerverhuur verbannen, maar daar hadden ze hier een leuk alternatief op: e-bikes, oftewel elektrische fiets-brommertjes. Hoewel we ook een sportieve analoge fietsdag ingelast hebben. Zweten man, want eind oktober, aan het einde van het regenseizoen schijnt de zon onverbiddelijk hard over de sowieso al droge vlaktes van Bagan. Om eerlijk te zijn hebben we ons ditmaal niet zo verdiept in de geschiedenis en de subtiele verschillen tussen al de moeilijke-namen-tempels (dat tempelcomplex, weetjewel), maar ons gewoon laten overweldigen door al die opmerkelijke gebouwen. Met als hoogtepunt de ronduit spectaculaire zons-op en -ondergangen die je van bovenop de tempels kan beleven.

Dus bij gebrek aan informatie, wil ik ditmaal vooral de foto’s voor zich laten spreken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Bagan - 05 Bagan - 04 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

The road to Mandalay

Mandalay… waarschijnlijk de stad met de mooiste naam van Azië, hoewel Luang Prabang (Laos) zeker in de buurt komt! Maar voor we in Mandalay aankomen, moeten we eerst nog enkele andere steden ’passeren’. Eerste stop op de weg is Hsipaw, een geliefkoosde bestemming voor trekkingen ’off the beaten track’. Maar na onze trekking nabij Inlay pasten we voor een nieuw avontuur met mogelijks een hopeloze gids.

Gelukkig is er in Hsipaw meer te beleven dan enkel trekkingen; zo heb je klein Bagan. Wat meer weg heeft van de verwilderde tempels in Ankor Wat, door bomen die uit de tempels groeien, dan de tempels in Bagan die over het algemeen heel goed onderhouden worden.  Het andere hoogtepunt in Hsipaw was het Shan Paleis, nu ja ’paleis’ doet het in verval zijnde huis in Britse stijl misschien iets te veel eer aan. Maar dit neemt niets weg van de geweldige uitleg die we krijgen over de geschiedenis van de laatste Sky Prince, de Shan State en Myanmar in het algemeen. Dit alles in perfect Engels.
Mandalay - 01 Mandalay - 02
De volgende dag besloten we zelf de waterval te gaan bezoeken zonder een toer te boeken. We huurden mountain bikes. Al na een kwartiertje fietsen werden we tegengehouden aan het klooster door enkele monniken die ons ervan probeerden te overtuigen om onze fietsen daar achter te laten en te voet verder te gaan. We hebben maar geluisterd… We kwamen zowaar uit op een vuilnisbelt, waar enkele vriendelijke locals ons verderwezen en dan werden de landsschappen ongelofelijk. We hadden niet direct gerekend op een trekking, dus het juiste schoeisel ontbrak. Maar na een uurtje ploeteren bereikten we toch onze waterval. Het bleek een echte beauty te zijn en we konden niet aan de verleiding weerstaan om effe te gaan plonsen. Heerlijk!
Mandalay - 04 Mandalay - 05 OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Om mijn mountain bike toch te gebruiken waarvoor die dient, besloot ik nog even de sunset hill te beklimmen. Na deze beproeving was het genieten van een geweldige zonsondergang, al zijn daar geen bewijzen van, want ik had geen camera meegenomen :-).

De volgende dag namen we de trein naar Pye-Oo-Lwin (POL). Opnieuw een absolute aanrader. De treinen in Myanmar hebben geen al te beste reputatie en je wordt er danig in door elkaar geschud, maar de ticketprijs voorziet gelijk een levensverzekering. Dus dat is gelijk gecoverd… Trouwens voor 3 dollar is de trein een stuk goedkoper als de bus en wanneer je geen eerste klasse boekt is het zelfs maar 1 dollar! We hoorden van andere reizigers dat dit ook wel heel speciaal was. Wij moesten het echter doen met de uitzichten over de rijstvelden en een hele spectaculaire brug!
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA Mandalay - 12 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Toen we in POL aankwamen leek het meer op een drukke straat dan een charmant bergdorpje. Maar de volgende dag kon het meer met statige huizen en de botanische tuin ons toch van zijn schoonheid overtuigen.
Mandalay - 17 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Volgende stop Mandalay, deze keer met een gedeelde taxi. Toen we Mandalay binnenreden hadden we net dat ietsje meer verwacht van de de stad met de klinkende naam. Het was groot en vooral enorm druk en het was opnieuw heet.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Dé bezienswaardigheid in Mandalay is de pagoda op de berg die uitzicht verschaft over de hele stad. Helaas lag er tussen onze berg nog een koninklijk paleis met een slotgracht van 2 op 2 kilometer en was ons hotel gunstig gelegen op het verste punt van de berg… Enige tijd later bereikten we de voet van de trappen en nog eens 45 minuten later was het uitzicht over Mandalay ons deel. Dit alles (zoals gebruikelijk in Myanmar) op onze blote voeten. Het koninklijk paleis bleek ook eerder een koninklijk bos te zijn, dus ook niet direct een gemiste kans dat we dat hoekje niet afgesneden hebben.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Op weg terug besloten we toch maar een taxi te nemen. We hadden het verdiend hielden we ons voor maar taxi’s in Mandalay zijn dungezaaid. Veel meer dan terug wandelen zat er dus helaas niet op. Of misschien toch want wanneer we het bijna hadden opgegeven vonden we toch nog twee motorrijders bereid om tegen een aanvaardbare prijs naar ons hotel te brengen.

It’s not about the destination but the glory of the ride heb ik ooit eens ergens gelezen en voor de road to Mandalay klopt dat zeker.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Inle Lake, wat wil je nog meer?

Na twee dagen Yangoon waren we toe iets minder hectiek en als het even kon aan wat frisse lucht. Tijd voor onze eerste nachtbus met andere woorden. Deze keer boekten we in het hostel bij JJ travel. Ik verklap het misschien iets te snel maar wat een aanrader! Slechts 3 stoelen op één rij MET televisietoestelletje en ongelofelijke service. Heerlijk om eens positief verrast te worden! Zo werden we voor dag en dauw afgezet in Nyaungshwe, het dorpje waar het meest te beleven valt nabij Inle Lake. Onze tuk tuk chauffeur van dienst bracht ons naar een erg charmant hotelletje (Lady Princes guesthouse), opnieuw een meevaller met smaakvol ingerichte kamers en vriendelijke staff. De meevallers blijven maar komen, want zo hoef je in Myanmar niet bij te betalen voor een extra nacht als je om 5u ’s morgens al komt aankloppen voor een kamer!

Zo een nachtelijke busrit kruipt het helaas niet in je koude kleren en daarom deden we het rustig aan de eerste dag en verkenden we met de fiets de omgeving. Brommertjes huren is helaas geen evidentie hier. Omdat we het vroege opstaan maar niet konden laten, boekten we een tour met een bootje op het meer de volgende ochtend bij zonsopgang.

Ons ventje stond om 5:30 al paraat en in het hotel waren ze zo vriendelijk om een ontbijtje mee te geven. Hij sprak wel geen woord Engels, maar voor één keer was dat geen probleem… Zo moeide hij zich nergens mee en mochten we overal blijven zolang of zo kort we wilden. All set dus voor een onvergetelijke dag en waren nog maar net vertrokken of we zagen de traditionele vissers al. Een foto heeft ons helaas wel één dollar gekost, maar het moet gezegd tis een mooie :-).

OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
We hadden geluk want er was van alles te beleven. Bootraces waarbij de roeiers met hun been de roeispanen bedienden. Maar ook partyboten die nog het best te vergelijken waren met praalwagens bij de gay pride parade. De festiviteiten trokken een hoop volk, zowel buitenlanders maar ook veel locals die er graag bij waren.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Natuurlijk volgen er dan de obligate bezoeken aan de zilversmid, de bootmakers, de gewone smid, noem maar op… Bij de weverij kon ik het niet laten om nog een lokaal Shan hemdje te kopen om op mijn rokske te dragen. Zo kan stilletjes aan een carrière-switch naar zenmaster Fritz overwogen worden.
Inle - 22
OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
In de namiddag stond er nog een bezoekje aan een pagodafabriek, een fotomoment met de lange nek-vrouwen (waar wij trouwens geen foto’s van trokken, het voelde iets teveel als een ’zoo’ aan), een bezoek aan de op het meer gekweekte tomatenplantages en ten slotte wat het hoogtepunt van de dag moest worden: het klooster met de springende katjes. Werd misschien wel de teleurstelling van de dag want de katjes tekenden present, maar veel zin om te springen hadden ze helaas niet…
Inle - 21
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Er stond nog een zwemmoment op de planning maar maar daarvan hebben we toch maar afgezien. Het water is echt niet zo proper. Hier zit het toenemende toerisme natuurlijk voor iets tussen, maar ook de landbouw met bijbehorende pesticiden en kunstmatige meststoffen. Positief is wel dat de autoriteiten hierop de nodige aandacht aan beginnen besteden. Hopelijk mist het zijn effect niet…

Myanmar heeft zijn eigen wijngaarden en dat hoeft niet te verbazen aangezien het klimaat in het land erg verschillend is, zodat er wel ergens wijn moet kunnen groeien. Ook hiervoor is Inle Lake de aangewezen locatie. Wij dus op onze fietskes (zonder versnellingen) de berg proberen op te klimmen, uiteraard met afstappen en duwen. Maar de lunch, de wine tasting en het prachtige uitzicht over het meer maakten het naar boven klefferen meer dan goed! De wijn kon ons zelfs zodanig bekoren dat we een flesje kochten om later soldaat te maken.
Inle - 13
Een leuke manier om de omgeving te leren kennen is een trekking te doen vanuit Kalaw naar Inle Lake. Helaas hadden we dit net iets te laat door, en om het in de andere richting te doen was blijkbaar geen evidentie, vreemd genoeg. Dus besloten we maar iets anders te boeken in ons hotel. Iets niet te zwaar met een overnachting in een klooster klonk wel leuk. Na de ervaring van de vorige dag vreesden we toch wel voor de Engelse kwaliteiten van onze gids en die vrees werd ook werkelijkheid. Zijn kennis van het Engels was zeer basic maar dat was nog het minste. De gemakkelijke trekking werd vervangen door een laten we zeggen uitdagende slijtageslag in wisselende weersomstandigheden. En ons klooster werd vervangen door een homestay. Tja en als de gids er dan ’s avonds niet komt bijzitten om een beetje te tolken dan is dat gewoon lullig. Oh ja en zijn idee van gidsen was om een 40-tal meter voor ons uit te lopen. Dan denk je met heimwee terug naar een Tony Montana in Thailand of een Mr Go in Maleisië
Inle - 23 Inle - 24 Inle - 25 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Gelukkig hadden we ons flesje wijn nog ’s avonds na afloop van de trekking :-).

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Mingalaba Myanmar!

Ok, ik ga eerlijk zijn: ik keek er persoonlijk niet naar uit om naar Myanmar te gaan. Ik beeldde me hele trage en hobbelige busritten in, duffe hotelkamers zonder ramen en onleesbare menukaarten. Waarom? Geen idee eigenljik. Misschien omdat we zo weinig weten over Myanmar. Of omdat het er politiek erg rommelt. En omdat het het armste land van Zuid-Oost Azië is.

Maar als we met andere reizigers die al in Myanmar geweest zijn praatten, dan lichtte er altijd iets op in hun ogen. Zo van ”ik wil het eigenlijk niet verklappen, maar Myanmar is echt een pareltje”, of ”Myanmar is een hidden gem off the beaten track”, zoals de Lonely Planet het zou verwoorden. Anderen kwamen er dan weer openlijk voor uit dat Myanmar hun favoriete bestemming was tijdens hun Zuid-Oost Aziatisch avontuur. Frederic was al helemaal verkocht, en met wat overtuigingskracht plooide ik dan ook, ”allé dan”, en boekte de vlucht vanuit Jakarta naar Yangon.
OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Maar waarom is Myanmar nog zo onbekend? Toeristisch gezien heeft het alles te bieden wat bijvoorbeeld Thailand heeft, en misschien nog wel meer… Wat velen misschien wel weten is dat er hier een militair bewind is. Corrupt als de pest. Politieke tegenstanders werden opgesloten, verdwenen of onder huisarrest geplaatst. Zo ook nobelprijswinnares Aung San Suu Kyi, de dochter van volksheld Aung San die voor de onafhankelijkheid tegen de Britten vocht, maar later ook door de junta werd vermoord. In 2005 escaleerde het fel, en werden betogers doodgeschoten. Zo kon het niet voort… Sinds 2010 is het hier wat soepeler geworden, werden heel wat gevangenen vrijgelaten, werd pers terug toegelaten, kwamen er verkiezingen (zwaar gerigd weliswaar) en toeristen waren terug welkom. Sindsdien is het land in volle groei! De regering is nog steeds zeer corrupt, maar voor veel mensen is er ondertussen wat ademruimte en zijn er opportuniteiten. En dus ook: reismogelijkheden!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Nog lang niet overal trouwens, want eigenlijk wonen er in heel het land (vooral aan de landsgrenzen) minderheidsgroepen, die strijden voor onafhankelijkheid. Soms gewelddadig. Die zones zijn off-limits voor ons, en misschien maar best ook. Sinds 6 maanden zijn er 3 grensposten met Thailand open voor reizigers, maar dat is toch ook nog allemaal wat dubieus. Het kan van dag tot dag wisselen. De weg naar de grenspost (het dichtste bij Bangkok) die is ook maar om de dag open, d.w.z. de ene dag is verkeer richting grenspost toegelaten, de andere dag van de grenspost weg. Reizen in Myanmar, het vraagt allemaal een beetje meer planning…

Maar wij kwamen binnengevlogen via Yangon, en daar ging het allemaal verrassend vlotjes! Een verslag over de stad volgt nog, maar hierbij enkele feitjes die wel opvallend zijn:

  • De tijd schilt hier 6,5 uur met België, we moesten ons horloge dus een half uurtje verdraaien deze keer. Vreemd, ik wist niet dat dat gedaan werd! Blijkbaar is het in Indië ook zo.
  • In Myanmar rijden ze rechts, maar wel met auto’s waarvan het stuur rechts staat! Birma was vroeger een kolonie van Engeland, en toen reden ze links. Maar na de onafhankelijkheid besliste de regering om rechts te gaan rijden, als reactie op de Britten. Van de ene dag op de andere! En Birma werd Myanmar genoemd (omdat de Birmanen slechts een deel uitmaken van de bevolking, zie minderheidsgroepen). ’t Zal de Britten leren (?)
  • Ze kauwen hier graag op een blad dat bitterleaf heet, en dat heel je tanden rood kleurt. Niet echt een schoon zicht. Daarbij komt ook nog eens dat ze de gekauwde substantie met heel veel lawaai terug uitrochelen. Niet bepaald charmant.
    OLYMPUS DIGITAL CAMERA
  • Iedereen hier, ook de mannen, draagt een longyi, een lange brede rok die met een knoop vooraan wordt vastgebonden. In een tempel wordt gevraagd om lichaamsdelen te bedekken uit respect. Bij het bezoek aan een grote tempel bleek Frederic’s short wat te kort, en moest hij dus noodgedwonen een longyi kopen. Nu, het mag gezegd: het staat hem wel. Meer zelfs: hij draagt niets anders meer. HIj is helemaal verknocht aan het draagcomfort en de ventilatie van zijn longhi. Of zijn ’rokske’, zoals hij dat zelf consequent noemt. Tja…
    Mingalaba Myanmar - 6
  • Vooral vrouwen en kinderen, maar ook mannen, smeren elke dag een soort pasta van berk op hun gezicht, thanaka. Het zou goed zijn voor de huid, en ook beschermen tegen de zon.

    OLYMPUS DIGITAL CAMERA

  • In Myanmar kan je met de lokale munteenheid Kyat betalen, of met dollars. Er kunnen 1000 Kyat’s in 1 dollar. Het hoogste briefje dat je uit een geldautomaat krijgt, zijn briefjes van 5000 Kyats, dus een gigantisch pak geld als je afhaalt. Vandaar dat het wel handig is om enkele grotere dollarbriefjes op zak te hebben om bijv. een hotel te betalen. MAAR, die dollarbriefjes moeten in perfecte staat zijn, en van na 2006. Er mag geen kreukje inzitten, ze mogen zelfs niet gevouwen of gebogen zijn, dus je moet ze tussen een boek ofzo bewaren. In ons geval in Frederic’s boek met ski-oefeningen.
    Mingalaba Myanmar - 7
  • Iedereen heeft hier ondertussen ook een smartphone, maar toch vind je op straat in Yangon nog tafeltjes waar een gewoon vast telefoontoestel opstaat, met een ventje bij. Je kan dus ook daar nog je belletje doen.
    Mingalaba Myanmar - 4

Een land als geen ander! Na enkele dagen was mijn nieuwsgierigheid zeker gewekt, en hadden we er de volle goesting in! En oh ja, Myanmar wordt ’The Golden Country’ genoemd. Waarom, dat zal nog meer dan duidelijk worden in de foto’s die nog komen…

Pangandaran - 07

Zon, zee & bodyrafting in Pangandaran

Na het vulkanengeweld in het oosten van Java en cultuursnuiven in Yogyakarta, hadden we behoefte aan wat zeewind en zand tussen de tenen, en zo viel ons oog op Pangandaran in West-Java. We konden vlak aan ons hotel in Yogya de trein opspringen: we kozen voor Executive Class (met airco), dat was slechts een eurootje duurder dan zitten zweten. De prijs was wel hoog, maar we ontdekten achteraf dat het niet uitmaakt waar je uitstapt (Banyar in ons geval), dus voor hetzelfde geld hadden we meteen naar Jakarta kunnen gaan, maar dan hadden we één van de hoogtepunten van Java gemist!

Vanuit Banyar moesten we nog een bus op, en dat was weer een avontuur! Vanuit het treinstation moesten we bij het busstation geraken, 1 km volgens de Lonely Planet, en probeerden we dapper op eigen houtje te wandelen, beçak-fietsers negerend die beweerden dat het 3 km was (die zoals altijd factor 3 qua afstand hanteren). Maar zonder kaartje op zak wisten we niet echt waarheen, en elke local wees ons een andere richting uit, verwarrend!

Uiteindelijk charterden we toch maar elk een fietskarretje, en betaalden we uiteraard veel te veel. Bij het vragen naar de prijs vooraf, staken de mannetjes 2 vingers op, wij ervan uitgaande dat het 2000 rupiah zou kosten, maar gewiekst als ze zijn, bleek dat 20.000 rupiah te zijn. Die verwarring komt wel meer voor op het weinig Engels-sprekende West-Java. Tijdens het fietsen kwam ’onze’ bus voorbij, en konden we er nog mee opspringen. Nu springen is een groot woord, want de bus zat stampvol! Frederic’s rugzak moest zelf half buiten de deur vastgebonden worden. Na anderhalf uur hobbelen en stevig vasthouden hadden we dan toch onze bestemming bereikt: Pangandaran plage!

Pangandaran - 01
Bij een eerste verkenningstocht valt ons meteen op dat er veel sfeer is op het stand, en dat wij er zowat de enige Westerlingen zijn die er rondlopen. Ze noemen P. dan ook het ”Bali van de locals”, fijn! Naast onszelf ontdekken we nog vreemde eenden in de bijt: hertjes! Die komen blijkbaar van het nationaal park dat naast het strand ligt. Nadien op straat zien we ook nog in een minder idyllisch beeld herten in vuilbakken neuzen. Tja.
Pangandaran - 03
Pangandaran is ook goed om te (leren) surfen, en achteraf gezien heb ik wel een beetje spijt dat ik geen poging ondernomen heb, en onze eerste dag daar vooral geluilekkerd hebben. Op het strand vind je veel gezellige barretjes, overdag goed voor een kokosnoot te sippen, ’s avonds voor een cocktail of een large Bintang, bij best wel goede livemuziek. We doen ook veel babbeltjes met de mensen aldaar, die echt heel erg open zijn. Vele hebben een boeiend levensverhaal en zijn ook oprecht geïnteresseerd in het jouwe. En met ons op de foto gaan vinden ze al helemaal geweldig!
Pangandaran - 02 Pangandaran - 04 Pangandaran - 05 Pangandaran - 06
Zo ook Rashid, die zowaar een woordje Nederlands spreekt, en voorstelt om met hem een dagtoer te doen naar Green Canyon & Valley. Dat Nederlands heeft hij trouwens opgepikt in Antwerpen, toen hij in een Indonesisch restaurant werkte in de Provinciestraat! De wereld is toch klein. We waren helemaal gecharmeerd, en trokken er de volgende dag met hem op uit. Eerst reden we naar de Green Valley, en stelde Rashid voor dat we zouden gaan ”bodyraften” in de rivier. Wij hadden er nog nooit van gehoord, en het klonk wel spectaculair, en dat was het ook! Eigenlijk is het ”canyoning” maar dan zonder een helm en koorden… Je dobbert gewoon wat rond in een zwemvest en springt af en toe eens van een waterval. Er bleef ook heel de tijd een local bij ons, die goed wist waar het diep genoeg was om te springen, en aan de lopende band foto’s nam, helaas bijna allemaal wazig…
Pangandaran - 07 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Maar het was echt geweldig leuk, spannend, en wat een prachtige appelblauwzeegroene rivier! Een geweldige verrassing! Daar verbleekte het toeristischere Green Canyon een beetje bij, onze volgende stop. Met een bootje voeren we door een schone smalle canyon, maar deze keer mochten we niet zwemmen, of we moesten daar een flinke som voor bijbetalen. Rashid nam ons ook nog mee naar een wankele bamboebrug, waar ze zonder probleem in volle vaart met brommertjes over reden, en tenslotte ook naar een poppenmaker. Hij was net bezig met gezichtjes snijden uit hout voor de poppen. Echt knap om te zien. Daarna gaf hij ons nog een overtuigende demonstratie van het typische West-Javaanse poppentheater, zeer entertainend. Lisa kocht haarzelf een prachtige pop als aandenken van haar Indonesisch avontuur.
Pangandaran - 08 Pangandaran - 09 OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Want helaas waren dat de laatste dagen samen, en restte er enkel nog een lange busrit richting Jakarta airport. Voor haar om naar huis te vliegen, voor ons richting voorlaatste bestemming… Myanmar!

Meer Posts