Tag

vegetarisch

Browsing

Ik at het voor het eerst bij Amigo in Gent, maar blijkt dat het eigenlijk een recept van Jigal Krant uit het topkookboek TLV is. Dit moest ik dus thuis ook zeker eens maken: een pikante dip met gegrilde paprika, feta en afgebrand zoals een crème brûlée. De combinatie van het zoute van de feta, de pittigheid en dan die lichte karamelsmaak is hemels!

Ik kreeg van de buren een gigantische pompoen. De helft daarvan was al goed voor 6 liter soep voor de school van mijn zoon. De andere helft was aangesneden, dus moest ook ‘verwerkt’ worden. Ik (en ok, mijn man hielp ook) schilde ‘m en sneed alles in blokjes. Met het grootste deel daarvan maakte ik pompoenpuree, en ik bewaarde ook nog wat van de blokjes in de koelkast. De perfecte mealprep om heel de week creatief aan de slag te gaan met pompoen!

Oh wat heb ik veel te vertellen! Als je mij volgt op Instagram, ga je al een beetje mee zijn… Het is een vervolgverhaal over hoe mee ging wildplukkken bij Forest 2 Plate in de Ardennen en die vergaarde kennis dan heb omgezet in een kooksessie op’t Dak van Pakt. Het resultaat? Een bangelijk recept met de nieuwe pasta van Soubry, dat jij ook gemakkelijk kan maken. Al dan niet met ‘wildgeplukte’ kruiden en groenten. 

Er zijn zo van die recepten die je ziet passeren (deze keer was het op culy.nl), waarvan je meteen denkt: dit moét ik proberen: kip en bloemkool met mangochutney van de bakplaat. Dat deed ik ook, en ik vond het heel lekker. De geroosterde bloemkool is zalig, met die ‘chutney coating’, en de kip lekker mals. Máár ik vond het hele gerecht samen veel te zoet. Álles smaakt naar mango chutney, en dat is wat over the top.

Penne alla norma.. een typische pasta waarvan de naam doet denken aan een schattig Italiaans omaatje (la nonna) die met veel liefde dit gerecht klaarmaakt voor haar ganse familie. Een idyllisch tafereel dat zich ongetwijfeld regelmatig voltrekt in de Italiaanse country side, maar de naam verwijst eigenlijk naar de gelijknamige opera van Bellini. Het hoofdingrediënt is aubergine, ik rooster die eerst in de oven, dat geeft de aubergine meer smaak en een ‘vlezige’ structuur. De originele norma wordt afgewerkt met ricotta salata, maar ik hou wel van een romige ’touch’ erbij, daarvoor zorgt de mozzarella uiteraard. Trouwens, gebruik zeker buffelmozzarella, of zelfs burrata, mmm! Scheur ze in stukjes, rustieker en ook lekkerder zo, echt waar :-D.

Een gerechtje dat al langer ‘rijpt’ in mijn hoofd, en met de eindejaarsdrukte die nu wat voorbij is, heb ik het eindelijk klaargemaakt. Een Grieks-geïnspireerde kruidige groenten-tomatensaus, plakjes courgette die dienen als ‘lasagne bladeren’ en dan bovenaan een zalige ricotta-feta topping die mooi gratineert in de oven. Lekker licht en toch verrassend vullend door de vele groenten die erin zitten. Dat noem ik nu eens een goed begin van een nieuw jaar!

Heb jij het ook zo moeilijk met het druilerige weer van de laatste weken? Ik heb geen probleem met de herfst, laat die blaadjes maar mooi verkleuren en vallen, maar heel de tijd regen? Nee bedankt! Gelukkig was daar wel een heerlijk lichtpuntje, want ik kreeg een kratje geleverd met echt héle mooie tros-cherrytomaten van Looye Kwekers uit Nederland om mee aan de slag te gaan.

Tijdens research om recepten te ontwikkelen voor mijn werk, kwam ik deze Marrokaanse auberginesalade, zaalouk genaamd, tegen. Tomaat, knoflook, geroosterde aubergine, komijn… hmm, klonk overheerlijk! Zaalouk wordt eerder gebruikt als dipsaus, maar als (lunch)gerechtje met wat feta en parelcouscous erbij, zag ik dat ook wel zitten. En jawel, het werd zeker een blogwaardige lunch. Soms moet je er niet meer woorden aan vuil maken. Dus bij deze… Laat het smaken!